IV SA/Wa 531/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-07-21
Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej udzielania cudzoziemcom ochrony jest zasadny, skoro skarżący jest z mocy prawa zwolniony z tych kosztów?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ skarżący był z mocy prawa zwolniony z tych kosztów na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. g) PPSA. Rozpoznając wniosek o ustanowienie adwokata, sąd uznał go za zasadny, biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną skarżącego i jego status uchodźcy.Stan faktyczny
Skarżący A. M. złożył skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiające wznowienia postępowania. W trakcie postępowania złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Skarżący ubiega się o status uchodźcy, otrzymuje pomoc socjalną i ponosi koszty wynajmu mieszkania.Rozstrzygnięcie
1. Ustanowiono dla A. M. adwokata z urzędu; 2. Umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. ustanowić dla A. M. adwokata z urzędu; 2. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
A. M. (dalej: "skarżący") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
W toku postępowania złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. W Polsce ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Otrzymuje pomoc socjalną w wysokości 750 zł miesięcznie, z czego ok. 450 zł przeznacza na wynajem pokoju. W piśmie z dnia 12 maja 2017 r. skarżący poinformował, że umowa najmu mieszkania została zawarta w formie ustnej. Nie jest także w stanie udokumentować wydatków na wyżywienie, bowiem produkty kupuje przeważnie na bazarze, gdzie sprzedawcy nie wystawiają rachunków.
Stwierdzono, co następuje:
W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a..
Według przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. g) p.p.s.a., nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących udzielania cudzoziemcom ochrony. W rezultacie, skarżący w granicach niniejszej sprawy jest z mocy prawa zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącego kosztów sądowych, rozpoznanie tego wniosku jest zbędne (art. 249a p.p.s.a.).
Rozpoznając natomiast wniosek skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata, stwierdzono, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący znajduje się w procedurze uchodźczej. Nie może podjąć zatrudnienia, pozostaje na utrzymaniu państwa polskiego. W tej sytuacji należało uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 249 a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło