IV SA/Wa 532/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. N. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/WA 532/08 oddalające wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w ten sposób, że zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. N. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych oraz kwotę 39,60 (trzydzieści dziewięć 60/100) złotych stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu W. G. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczony został adwokat P. N., któremu skarżący udzielił stosownego pełnomocnictwa. Z protokołu rozprawy, która odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 23 listopada 2009 r. wynika, że pełnomocnik skarżącego adw. P. N. brał udział w tej rozprawie i wniósł o zasądzenie kosztów. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek adwokata P. N. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu z uwagi na brak we wniosku oświadczenia pełnomocnika, że opłaty za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie zostały zapłacone w całości lub w części. Po wydaniu powyższego postanowienia do akt sądowych sprawy dołączony został wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. We wniosku tym adwokat P. N. zawarł oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie natomiast z treścią art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie – do których niewątpliwie należy powyżej wskazane postanowienie z dnia 5 lutego 2010 r. oddalające wniosek adwokata P. N. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu – mogą być uchylone i zmienione wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec faktu, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie, iż koszty pomocy nie zostały opłacone przez stronę skarżącą, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 i 165 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c powołanego rozporządzenia, orzekł jak w sentencji postanowienia.