IV SA/Wa 534/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 30.06. 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] stwierdził swą niewłaściwości i przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargę [...]spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] października 2021 r. w przedmiocie rozpoznania ponagleń na działanie Wojewody [...] w rozpatrzeniu wniosków spółki o wydanie zezwoleń na pracę cudzoziemców. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła do Sądu skargę na postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, poz. 256 ze zm.) – dalej "K.p.a.". Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z art. 37 § 6 K.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, stanowi też warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (art. 141 § 1 K.p.a.). W świetle powyższego należy powtórzyć, że postanowienie wydane w oparciu art. 37 § 6 K.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Postanowienie takie nie mieści się w zakresie opisanym w art. 3 § 2 p.p.s.a., bowiem nie przysługuje na nie zażalenie, ani nie kończy postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Ponaglenie uznane jest za środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a., warunkujące skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe działanie organu. Mając powyższe na uwadze wniesiona w niniejszej sprawie skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.