IV SA/Wa 543/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 26.01.2017 r. wniosku T. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi T. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków stanu działki postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania Z. W. i T. W., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2015 r. orzekającą o odmowie przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków stanu działki nr [...] położonej w obrębie [...], gmina [...], sprzed zmiany z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...]. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła T. W. Postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 543/16 Sąd odrzucił skargę T. W. Przyczynę odrzucenia skargi stanowiło nieuzupełnienie braków formalnych skargi, tj. nienadesłanie dwóch odpisów skargi. Sąd wskazał, że w zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo stanowiące w znacznym zakresie powtórzenie zarzutów skargi, które jednak nie odpowiadało w pełni treści skargi (wraz z jego odpisem). Pismem z dnia 20 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W treści zażalenia zawarła również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nie złożyła odpisów skargi identycznych ze skargą nie z własnej winy, ponieważ pisma, według których pisała skargę, uległy zniszczeniu wskutek pęknięcia rury centralnego ogrzewania i zostały zalane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a., przesłankami przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, które muszą wystąpić łącznie, są: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi, dokonanie czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie oraz złożenie przedmiotowego wniosku w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest niedopuszczalny, z uwagi na jednoczesne złożenie go wraz z zażaleniem. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, który Sąd podziela, zgodnie z którym czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu (w niniejszej sprawie - zażalenia) oraz wniosku o przywrócenie tego terminu (w tej sprawie - do uzupełnienia braków formalnych skargi), wykluczają się wzajemnie, zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i wewnętrznej sprzeczności ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty bowiem na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednak nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd poczynił w tym zakresie błędne ustalenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 listopada 2016 r. sygn. akt II GZ 1194/16; z 21 października 2016 r. sygn. akt II GZ 1043/16; z 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FZ 220/15; z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 209/16; z 14 grudnia 2015 r. sygn. akt I FZ 523/15; z 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt II OSK 1873/15; z 2 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OZ 233/15, dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreśla się także, że aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu, konieczne jest jednoznaczne stwierdzenie, że do uchybienia terminu rzeczywiście doszło. Jeżeli zatem skarżąca kwestionuje uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie może jednocześnie skutecznie wnosić o przywrócenie tego terminu. W sytuacji, gdy wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie ww. zażalenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 938/16; z 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FZ 220/15; z 25 lutego 2016 r. sygn. akt II OZ 197/16, dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżąca jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz złożyła zażalenie na postanowienie Sądu odrzucające skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Wniesienie tego zażalenia stwarza procesową przeszkodę dla merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, gdyż skutkuje tym, że w dniu złożenia ww. wniosku nie rozpoczął jeszcze biegu siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tych przyczyn, wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podlega odrzuceniu jako przedwczesny, a tym samym, niedopuszczalny. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.