IV SA/Wa 545/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.) Asesor WSA Marta Laskowska Asesor WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008r.. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o wyłączenie sędziego A.D. z d. O. od rozstrzygania sprawy ze skargi K.G. na pismo Starosty S. z dnia (...) marca 2008r., znak: (...) w przedmiocie odmowy udzielenia informacji postanawia: wniosek oddalić Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2008r., sygn. akt IV SA/Wa 545/08 odrzucił skargę K.G. na wskazane w sentencji postanowienia pismo Starosty S.. W dniu 28 kwietnia 2008r., tj. przed uprawomocnieniem się postanowienia do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wniósł on o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Sędziego WSA A.O. (obecnie D.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie stronie realizacji zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w sytuacjach określonych w przepisie art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Niezależnie od przyczyn powołanych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści przepisu art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron zachodzi okoliczność tego rodzaju, ze mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 20 § 1 powołanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziego od orzekania w niniejszej sprawie. Sąd nie stwierdził bowiem istnienia przesłanek, o których mowa w art. 18 P.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia wskazanych osób z mocy ustawy, zaś sam skarżący nie wskazał także, aby pomiędzy nim a sędzią istniał jakiś szczególny stosunek osobisty mogący poddawać w wątpliwość jego bezstronność przy orzekaniu. Tylko istnienie takiego stosunku osobistego może stanowić podstawę do wyłączenia sędziego na jego wniosek. Podkreślić należy, że w ramach wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 P.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownego wyjaśnienia. Sędzia A.D. (z d. O.) w dniu 19 maja 2008r. oświadczyła, że między nią a skarżącym nie istnieje stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności. Także skarżący K.G. nie podał żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na istnienie przynajmniej jednej z przesłanek wyłączenia sędziego, o których mowa w wyżej powołanych przepisach. Takimi okolicznościami nie mogą być domniemane, ogólnikowe zarzuty braku zaufania do sędziego, czy też rozczarowanie sposobem prowadzenia postępowania sądowego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 22 § 1 i § 2 powołanej ustawy.