IV SA/Wa 545/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. J., D. J., O. J., P. J. i O.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - odrzucić skargę. Skarżący I. i D. J., jednocześnie przedstawiciele ustawowi małoletnich O. J., P. J. i O.J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie wymeldowania. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ) w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi) w kwocie 100 złotych, którą skarżący winni byli uiścić przy wniesieniu skargi. Wobec tego, iż skarżący wpisu sądowego nie opłacili wraz z wniesieniem skargi, Sąd - stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy P.p.s.a. – pismami z dnia 16 kwietnia 2009 r. wezwał skarżących do uiszczenia należnego wpisu od skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie skierowane do D. J., dwukrotnie awizowane, wróciło z adnotację poczty "nie podjęto w terminie". Zawiadomienia dla skarżącego o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w skrzynce oddawczej w dniach: 20 kwietnia 2009 r. i 28 kwietnia 2009 r. Należy zatem uznać, iż wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu z upływem dnia 5 maja 2009 r. Z kolei wezwanie skierowane do skarżącej I.J. zostało doręczone jej osobiście dniu 21 kwietnia 2009 r. Skarżący nie uiścili jednak wpisu sądowego od skargi w zakreślonym przez Sąd terminie wobec czego skargę należało odrzucić. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.