IV SA/Wa 545/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. R. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 19 marca 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od tej skargi w wysokości 100 zł. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika.(adwokata). W uzasadnieniu wniosku R. B. wskazał, że ma 78 lat. Podał, że jest osobą niepełnosprawną o znacznym stopniu niepełnosprawności i w związku z tym wymaga stałej opieki. Oświadczył, że pobiera świadczenie emerytalne oraz dodatek opiekuńczy w kwocie 2030 zł. brutto miesięcznie, który w całości przeznacza na niezbędne utrzymanie. Skarżący podkreślił, że z uwagi na zawansowany wiek i zły stan zdrowia ponosi znaczne koszty związane z leczeniem, w tym z zakupem leków (ok. 600 zł. miesięcznie) oraz transportem (ok. 200 zł. miesięcznie). Wyjaśnił jednocześnie, że posiada dom (tzw. segment mieszkalny) i nie posiada innych nieruchomości ani oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Stwierdzono, co następuje: Prawo pomocy stanowi instytucję służącą realizacji konstytucyjnego prawa do sądu. "Zasługują" na nie osoby najuboższe, czyli takie które nie osiągają żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów postępowania sądowego, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. W myśl art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanką uzasadniającą uwzględnienie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest wykazanie przez ubiegającego się o nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosowanie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, określonym w art. 245 § 3 i 4 p.p.s.a., następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jedynymi przesłankami warunkującymi udzielenie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym są zatem przesłanki materialne. Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez R. B. został uwzględniony, ponieważ wykazał on należycie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Skarżący jest osobą w zaawansowanym wieku, przewlekle chorą, nie posiada majątku. Powyższe okoliczności, a także wysokość świadczenia emerytalnego i wysokość ponoszonych wydatków, związanych chociażby ze stanem zdrowia, powodują, że spełnia on przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu oraz zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie. . Niniejsze postanowienie jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Adwokata wyznaczy dla skarżącego organ samorządu adwokackiego (art. art. 253 p.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów sądowych oznacza zaś, że R. B. nie będzie zobowiązany do pokrycia jakichkolwiek opłat i wydatków sądowych w tej sprawie. Z wyżej powołanych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.