IV SA/Wa 546/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Jarosław Trelka (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi D. D. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania postanowienia - skargę oddala - IV SA/Wa 546/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W. przekazał, na podstawie art. 65 § 1 Kpa, według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zażalenia skarżącego D. D. z dnia 13 kwietnia 2006 r. i 20 kwietnia 2006 r. Zażalenia te dotyczyły – odpowiednio - wewnętrznego pisma Urzędu Miejskiego w W. z dnia 6 kwietnia 2006 r. oraz pisma tego Urzędu z dnia 18 kwietnia 2006 r. informującego skarżącego o stanowisku organu co do wydania zaświadczenia o statusie lokalu, wydania wyrysów i wypisów z ewidencji gruntów i budynków oraz zwolnienia z kosztów postępowania w tym zakresie. Organ uznał, że zażalenia te powinny być skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (zwanego też dalej "SKO"), gdyż wydanie zaświadczenia o statusie lokalu należy do starosty, a organem wyższego stopnia nad starostą jest SKO. W postanowieniu tym jako jego adresat zostało wskazane SKO. W piśmie z dnia 5 lipca 2006 r. skarżący, na podstawie art. 113 § 1 Kpa zażądał m.in. sprostowania postanowienia z [...] czerwca 2006 r. poprzez wykreślenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jako jego adresata oraz poprzez zmianę numeracji punktów na liście adresatów postanowienia, co byłoby konsekwencją poprzedniego sprostowania. Postanowieniem z [...] sierpnia 2006 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W. (dalej zwany też "Wojewódzkim Inspektorem") odmówił, na podstawie art. 113 Kpa, sprostowania postanowienia z [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie przekazania zażaleń, poprzez wykreślenie jako adresata postanowienia SKO. Wojewódzki Inspektor wskazał, że organ niewłaściwy, zgodnie z art. 65 Kpa, niezwłocznie przekazuje podanie do organu właściwego, a wniesienie zażalenia na postanowienie o przekazaniu nie wstrzymuje jego wykonania. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący ocenił, że przesłanka "niezwłoczności", którą wymienia art. 65 § 1 Kpa, dotyczy wydania postanowienia o przekazaniu, a nie faktycznego przekazania podania do organu właściwego. Dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o przekazaniu "niezwłoczność" dotyczyć może i powinna faktycznego aspektu przekazania podania. W postanowieniu z [...] stycznia 2007 r. Główny Geodeta Kraju utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora z [...] sierpnia 2006 r. odmawiające sprostowania postanowienia z [...] czerwca 2006 r. poprzez wykreślenie SKO jako jego adresata i skorygowanie numeracji tych adresatów. Organ odwoławczy powtórzył argumentację Wojewódzkiego Inspektora. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z [...] stycznia 2007 r. skarżący powtórzył swoje stanowisko, a w odpowiedzi na skargę – organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i ponownie zaprezentował swój pogląd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania takiego postanowienia. Skarga analizowana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Kierując się art. 126 tego kodeksu sprostowaniu może też podlegać postanowienie. Jak wynika już z literalnego brzmienia art. 113 § 1 Kpa, sprostowaniu może podlegać takie rozstrzygnięcie, którego błędy i omyłki mają oczywisty charakter, widocznie niezgodny z myślą wyrażoną przez organ (vide np. wyrok NSA z 11 sierpnia 1999 r., II SA 1072/99 LEX nr 46235). W niniejszej sprawie w postanowieniu z [...] czerwca 2006 r. Wojewódzki Inspektor ocenił, że jego adresatem powinno być SKO, gdyż niezwłocznego, faktycznego przekazania zażaleń skarżącego wymagał art. 65 § 1 procedury administracyjnej. Niniejsze postępowanie sądowe nie jest właściwym miejscem do oceny, czy Wojewódzki Inspektor prawidłowo interpretuje art. 65 § 1 Kpa, czy też właściwą wykładnię tego przepisu prezentuje skarżący. Istotne jest, że na taką właśnie interpretację wskazywać może stanowisko organu, a w drodze sprostowania postanowienia nie można ingerować w jego meritum, ani zmieniać intencji, która jasno i wprost została wyrażona w danym postanowieniu (vide np. wyrok NSA z 24 września 1999 r., IV SA 1184/97, LEX Nr 47897). Nawet zatem błędne zamieszczenie SKO wśród adresatów postanowienia z [...] czerwca 2006 r. nie ma charakteru omyłki pozamerytorycznej, a dodatkowo – oczywistej. W tej sytuacji, uznając, że nie zaszły przesłanki do sprostowania postanowienia z [...] czerwca 2006 r. poprzez skreślenie spośród jego adresatów SKO, a także poprzez wynikającą z tego korektę numeracji tych adresatów, Sąd skargę oddalił. Zaskarżone postanowienie z [...] stycznia 2007 r. utrzymujące w mocy postanowienie z [...] sierpnia 2006 r. odmawiające sprostowania postanowienia z [...] czerwca 2006 r. w żądany sposób – zostało wydane zgodnie z prawem obowiązującym w chwili jego wydania i na podstawie stanu faktycznego istniejącego w tej dacie.