IV SA/Wa 547/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. U. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy wniosku A. U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji A. U. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej i wydaleniu z terytorium RP wobec braku przesłanek do udzielenia ochrony uzupełniającej i braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wydalenie skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz pozbawi skarżącego ochrony przez czas niezbędny do rozstrzygnięcia sprawy. Ewentualne wydalenie może w sposób nieodwracalny wpłynąć na niekorzyść strony, jeśli przed wydaniem wyroku przez Sąd skarżący zostałby deportowany, a następnie wydano by decyzję pozytywną dla strony. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z akt sprawy wynika, iż skarżący w złożonej do Sądu skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, której wykonanie wiązałoby się bezpośrednio z wydaleniem cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie Sądu, wyjazd cudzoziemca - skarżącego z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Dlatego też zasadne jest pozostanie skarżącego w Polsce do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Podkreślenia jednak wymaga, iż zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.