IV SA/Wa 548/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. D. i K. D. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić K. D. przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. M. D. i K. D. wnieśli do Sądu skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W dniu 14 maja 2010 r. K. D. doręczono zawiadomienie o terminie rozprawy przed Sądem zaplanowanej na dzień 8 czerwca 2010 r. Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2010 r. Sąd oddalił skargę. W dniu 9 sierpnia 2010 r. K. D. wniósł o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 czerwca 2010 r. składając jednocześnie stosowny wniosek. W uzasadnieniu podniósł, że wyjechał za granicę w związku z podjęciem pracy i nie był w stanie przyjechać do Polski, gdyż groziłoby to utratą pracy. Po powrocie do Polski wnioskodawca dowiedział się o wyroku. Załączył kopię umowy o pracę zawartą w dniu 4 maja 2010 r. na okres od 19 maja 2010 r. do dnia 19 lipca 2010 r., której przedmiotem było wykonywanie pracy na terenie R. W piśmie z dnia 8 września 2010 r. (data oddania pisma na poczcie) wnioskodawca podniósł, że do Polski powrócił w dniu 6 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie niewątpliwie wnioskodawca uchybił terminowi do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 czerwca 2010 r. Stosownie bowiem do art. 141 § 2 p. p. s. a., w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Skoro wyrok oddalający skargę został ogłoszony w dniu 8 czerwca 2010 r., to określony przez art. 141 § 2 p. p. s. a. termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 15 czerwca 2010 r. (wtorek). Wniosek z art. 141 § 2 p. p. s. a. został natomiast zgłoszony w dniu 9 sierpnia 2010 r. Zgodnie z art. 87 § 2 p. p. s. a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawca wiedział o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 8 czerwca 2010 r. już od dnia 14 maja 2010 r., kiedy osobiście podjął zawiadomienie o terminie rozprawy (jego podpis - k. 30). W związku z tym miał jeszcze kilka dni do rozpoczęcia zaplanowanej na dzień 19 maja 2010 r. pracy za granicą. W tym czasie mógł ustanowić pełnomocnika do działania w swoim imieniu, który prowadziłby sprawę. Poza tym, nawet jeśli tego nie uczynił, to wiedząc o tym, że w dniu 8 czerwca 2010 r. jest wyznaczony termin rozprawy, mógł w tym dniu skontaktować się telefonicznie z sekretariatem Sądu w celu dowiedzenia się o stanie sprawy i wysłania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skoro więc ani nie ustanowił pełnomocnika ani nie skontaktował się telefonicznie z sekretariatem Sądu i nie wysłał z kraju wykonywania pracy stosownego wniosku, nie można uznać, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W związku na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p. p. s. a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.