IV SA/Wa 557/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Michał Sowiński, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2009 r. sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o organie właściwym do rozgraniczenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Starosty P. z dnia [...] stycznia 2009 roku nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego L. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., zwane dalej "SKO", utrzymało w mocy postanowienie Starosty P., zwanego dalej "Starostą", z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], zawiadamiające L. K., zwanego dalej "skarżącym", że wniosek z dnia [...] listopada 2008 r. w części dotyczącej rozgraniczenia między działkami nr [...], położonymi we wsi L. gm. P. należy do kompetencji Burmistrza Miasta P. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO wskazało, co następuje. W dniu [...] listopada 2008 r. do Starostwa Powiatowego w P. wpłynęło pismo skarżącego z dnia [...] listopada 2008 r., w którym skarżący wniósł o wydanie decyzji w sprawie sprostowania błędu w ewidencji gruntów, dotyczących nieruchomości położonej w miejscowości L. oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem działki [...] oraz o doprowadzenie do zgodności danych zawartych w ewidencji gruntów ze stanem faktycznym użytkowania na gruncie granicy przebiegającej pomiędzy działkami [...]. Zdaniem skarżącego granica pomiędzy powyższymi nieruchomościami jest w rzeczywistości inna niż określona w dokumentach. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. Starosta udzielił wnioskodawcy wyjaśnień na temat sprostowania błędu w ewidencji gruntów i w tym samym dniu wydał postanowienie nr [...], mocą którego zawiadomił wnioskodawcę, iż organem właściwym do przeprowadzenia rozgraniczenia jest Burmistrz Miasta P. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Starosty podnosząc, że nie zwracał się o rozgraniczenie, ale o doprowadzenie do zgodności danych z ewidencji gruntów ze stanem faktycznym na gruncie. Rozpatrzywszy zażalenie SKO podniosło, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że we wniosku z dnia [...] listopada 2008 r. skarżący zwrócił się do Starosty przede wszystkim o wydanie decyzji w sprawie sprostowania błędu danych objętych ewidencją gruntów i budynków. W sprawach z zakresu ewidencji gruntów organami właściwymi są starostowie, dlatego też Starosta P. w tej części uczynił sprawę należącą do jego właściwości przedmiotem rozpoznania, udzielając wnioskodawcy wyjaśnień w piśmie z dnia [...] stycznia 2009 r. Z Sygn. akt IV SA/Wa 557/09 powyższego pisma wynika, iż granica pomiędzy działkami nr [...] położonymi we wsi L. przyjęta w ewidencji gruntów jest zgodna z zapisami w operatach i w księgach wieczystych. Jeżeli zatem wnioskodawca nie zgadza się na taki przebieg granicy, winien wystąpić z wnioskiem o rozgraniczenie do organu właściwego w sprawie, a więc do Burmistrza Miasta P. Jednocześnie organ podkreślił, iż ewidencja gruntów nie stwarza nowych stanów prawnych, a jedynie potwierdza już istniejące. Skargę na SKO wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, podnosząc, że jego wniosek nie dotyczy rozgraniczenia gruntów, lecz sprostowania uwidocznionego na mapie przebiegu granicy między działkami, albowiem granica przebiegająca między skarżącym a właścicielem działki nr [...] jest bezsporna i nigdy nie budziła żadnych wątpliwości. Problem granicy między działkami powstał w związku z wykonaną w latach osiemdziesiątych mapą zasadniczą, wprowadzającą wiele błędów do ewidencji gruntów i budynków na terenie powiatu [...], w tym m. in. zawierającą błędne, niezgodne ze stanem fatycznym przedstawienie granicy działek nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd rozpoznał skargę na postanowienie SKO z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn. zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art.3§2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Starosty wydano z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sygn. akt IV SA/Wa 557/09 Organy obu instancji przyjęły, że w sprawie winien znaleźć zastosowanie art.66§1 i §2 k.p.a. Zgodnie z §1 przywołanego przepisu, jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu i poinformuje go o treści §2. Zawiadomienie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zgodnie z §2 cytowanego artykułu odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od daty doręczenia postanowienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania. Z konsekwentnych oświadczeń skarżącego złożonych w postępowaniu administracyjnym we wniosku z dnia [...] listopada 2008 r., zatytułowanym "Wniosek o wydanie decyzji w sprawie sprostowania błędu w ewidencji gruntów i budynków" oraz w datowanym na [...] stycznia 2009 r. zażaleniu na postanowienie Starosty, w którym skarżący stwierdził w szczególności: "Nie prosiłem o rozgraniczenie lecz doprowadzenie do zgodności danych zawartych w ewidencji gruntów ze stanem faktycznego użytkowania na gruncie granicy przebiegającej pomiędzy działkami [...]", wynika jednoznacznie, że intencją skarżącego było wszczęcie przez organ właściwy w sprawie prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, tj. przez Starostę postępowania administracyjnego w przedmiocie wprowadzenia zmiany w tejże ewidencji, nie zaś wszczęcie przed Burmistrzem Miasta P. postępowania o rozgraniczenie nieruchomości. W postępowaniu administracyjnym skarżący konsekwentnie zajmował stanowisko, że w jego ocenie na mapie zasadniczej znajdującej się w operacie ewidencyjnym wadliwie zaznaczono - na jego niekorzyść - przebieg granicy pomiędzy jego działką (nr [...]) a działką sąsiednią (nr [...]). Skarżący podkreślał przy tym, że granica faktyczna, przebiegająca dla skarżącego w sposób korzystniejszy aniżeli wynika to z mapy zasadniczej, jest niesporna, tj. nie kwestionuje jej właściciel działki sąsiedniej. Skarżący podnosił zatem, że wystąpiła nieuzasadniona rozbieżność pomiędzy stanem ewidencyjnym i stanem faktycznym, z czym wiąże się konieczność odpowiedniego skorygowania stanu ewidencyjnego. Nie oceniając słuszności powyższego stanowiska skarżącego, do czego Sąd nie jest w tym postępowaniu upoważniony, stwierdzić należy, że błędnie organy obu instancji zastosowały w sprawie art. 66 § 1 k.p.a., uznając , że skarżącego należy Sygn. akt IV SA/Wa 557/09 zawiadomić o tym, że jego wniosek z dnia [...] listopada 2009 r. należy do kompetencji Burmistrza Miasta P. Powyższe w istotny sposób wpłynęło na wynik sprawy, co obliguje Sąd do wyeliminowania z obrotu prawnego postanowień organów obu instancji. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku Starosta przeprowadzi stosowne postępowanie w przedmiocie wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów i budynków. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.c oraz art.200 p.p.s.a.