IV SA/Wa 557/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2011 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków - oddala skargę - Przedmiotem skargi wniesionej przez K. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] (powoływanego dalej jako: "WINGiK") z dnia [...] stycznia 2011 r., znak [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu na działkach nr [...],[...],[...],[...] z obrębu [...],[...] M., wpisu w zakresie oznaczenia użytku gruntowego i klasy gleboznawczej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji WINGiK przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. K. M. zwrócił się do organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków o przywrócenie - nabytym przez niego działkom nr [...],[...],[...],[...]z obrębu [...],[...] M. - "klasyfikacji działek rolnych". W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż ww. działki o łącznej powierzchni [...]m2 nabył w dniu [...] września 2009 r. aktem notarialnym Rep. A nr [...], przy czym sprzedający przedstawił Kw nr [...], w której ww. działki figurowały w dziale I-O jako "R - grunty orne". Stwierdził nadto, iż ww. nieruchomość nabył w celu powiększenia gospodarstwa rolnego, którego jest właścicielem. Starosta Powiatu W. zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2010 r. poinformował o wszczęciu postępowania dotyczącego zapisu użytku gruntowego dla działek nr [...],[...],[...],[...], a następnie - w wyniku rozpoznania wniosku - decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., powołując w podstawie prawnej m.in. art. 20 i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1297 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [(t.j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej powoływanej jako: "k.p.a.")], odmówił wprowadzenia wnioskowanej zmiany w ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu wskazał, iż aktualnie w operacie ewidencyjnym użytek gruntowy w przedmiotowych działkach (Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane) zapisany jest zgodnie z posiadaną dokumentacją geodezyjno-katrograficzną (operat techniczny [...]), decyzją Burmistrza Miasta M. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...]oraz zapisem w księdze wieczystej nr [...]. Zmiana została zatem udokumentowana i wprowadzona prawidłowo, zgodnie z posiadaną przez organ dokumentacją. Od decyzji tej odwołanie złożył wnioskodawca wnosząc o uchylenie ww. decyzji oraz przywrócenie w ewidencji gruntów dla przedmiotowych działek wpisu "R - grunty orne". Motywując rozstrzygnięcie podjęte w II. instancji WINGiK wskazał, iż - jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - działki nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni [...] ha wraz z działkami nr [...],[...] i [...] zostały nabyte w dniu [...]sierpnia 2008 r. przez Spółkę "[...]". Były one wówczas w ewidencji gruntów zapisane jako grunty rolne. Na wniosek ówczesnego właściciela Burmistrz Miasta M. w dniu [...] maja 2009 r. wydał dwie decyzje (odrębne dla działek nr [...] i [...], obręb [...]) ustalające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących i bliźniaczych wraz z budową infrastruktury technicznej dla obsługi planowanych obiektów oraz budowy zjazdów z ul. [...]. Następnie, na wniosek właściciela, Burmistrz Miasta M. decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2009 r. zatwierdził podział ww. nieruchomości na siedemnaście działek: nr [...]- [...]oraz nr [...]-[...]. Z treści ww. decyzji wynikało, iż działki nr [...]-[...]oraz [...] przeznaczone zostały pod zabudowę mieszkaniową, zaś działki nr [...]oraz [...]- pod drogi dojazdowe do tych działek. W dniu [...] września 2009 r. wprowadzono z urzędu do ewidencji gruntów zmiany wynikające z ww. decyzji dokonując zmiany granic, numerów i rodzaju użytku nowych działek. Zawiadomienie o zmianie przesłano do właściciela nieruchomości tj. Spółki "[...]". Aktem notarialnym Rep. [...] nr [...]z dnia [...] września 2009 r. K. M.nabył działki nr [...],[...],[...],[...] oraz prawo służebności gruntowej w działkach nr [...] i nr [...]. Dla działek tych założono księgę wieczystą nr [...]. Zmiany wynikające z ww. aktu notarialnego wprowadzono z urzędu do ewidencji gruntów w dniu [...] maja 2010 r. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, iż postępowanie w sprawie niniejszej, zainicjowane wnioskiem właściciela działek nr [...] - [...], prowadzone było w trybie art. 20 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne i dotyczyło zmiany wpisu w ewidencji gruntów. Organ I. instancji nie prowadził zatem postępowania kontrolnego ani nadzorczego polegającego na weryfikacji dotychczasowych wpisów, jak mógłby sugerować - użyty w osnowie zaskarżonej decyzji - zwrot "odmawiam przywrócenia wpisu". Postępowanie kontrolne lub nadzorcze nie mogło być zresztą prowadzone z uwagi na brak podstawy prawnej. W świetle powyższego dla przedmiotowego postępowania kluczowe było ustalenie, czy wnioskowana zmiana jest zgodna ze stanem prawnym i faktycznym przedmiotowych działek. W myśl załącznika nr 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454), do gruntów ornych zalicza się grunty: poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję ziemiopłodów rolniczych lub ogrodniczych, w tym grunty, na których urządzone zostały ogrody działkowe oraz szklarnie i inspekty, nadające się do uprawy, o której mowa wyżej, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny, drzew (np. choinek) oraz szkółki drzew ozdobnych i krzewów a także ugory, odłogi. Do zurbanizowanych terenów niezabudowanych zalicza się natomiast grunty niezabudowane, przeznaczone w planach zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, wyłączone z produkcji rolniczej i leśnej. Przedmiotowe działki, jako leżące w granicach miasta M., są wyłączone z produkcji rolnej i leśnej, gdyż w myśl art. 5b ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2008 r., nr 237, poz. 1657 ze zm.), nieruchomości leżące w granicach miast zostały wyłączone spod działania tej ustawy. Przedmiotowy teren nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ale z decyzji Burmistrza Miasta M. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, iż przedmiotowe działki leżą na obszarze przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i bliźniaczą. Zarówno ich położenie, kształt i wielkość wskazują na takie funkcje. Z tych względów, zdaniem organu odwoławczego, uzasadnione jest stanowisko, że wskazane działki wypełniają cyt. powyżej definicję zurbanizowanych terenów niezabudowanych. Odnosząc się do argumentów podniesionych przez stronę w odwołaniu WINGiK wskazał, iż ani źródła dochodu, ani fakt pozostawania przez wnioskodawcę właścicielem innych nieruchomości nie przesądzają w żaden sposób o charakterze i przeznaczeniu przedmiotowych działek. Okoliczność siania trawy nie spełnia ww. definicji gruntu ornego, gdyż trawa nie jest żadną z wymienionych w tej definicji upraw. Chybiony jest również argument wskazujący na wpisy w księdze wieczystej. Wielokrotnie w orzecznictwie sądowym wskazywano bowiem, iż rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie obejmuje działu I księgi wieczystej, bowiem zapisy w tym dziale wynikają z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Nadto w księdze wieczystej nr [...], prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości, działki te są opisane jako Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, iż w odniesieniu do użytków rolnych istnieje konieczność określenia klasy tych gruntów, a jeśli występują różne klasy - ich granic i powierzchni (art. 20 ust. 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne). Organ ewidencyjny nie jest w posiadaniu dokumentacji, która umożliwiałaby wprowadzenie takich danych do ewidencji dla nowoutworzonych działek nr [...]- [...]. Strona do złożonego wniosku także nie dołączyła stosownego opracowania. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że w akcie notarialnym, którym zainteresowany nabył tą nieruchomość tereny te były określone jako rolne. Przytaczając zapisy z księgi wieczystej założonej dla sprzedawanej nieruchomości wskazano w istocie, że działka nr [...], z której pochodzą sporne nieruchomości, stanowiła teren rolny. Jednak w treści aktu powołano także ww. decyzję podziałową (oraz decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu), na podstawie której powstały działki nr [...]-[...]. W decyzji tej ww. działki określono jako przeznaczone pod zabudowę (a nie uprawy rolne). W treści aktu notarialnego wskazano także wypis i wyrys z ewidencji gruntów, w którym działki te zostały opisane jako Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane. Z powyższego wynika, że w chwili nabycia ww. działek wnioskodawca miał świadomość ich nowych funkcji oraz przeznaczenia. W konkluzji WINGiK stwierdził, iż w sprawie niniejszej brak jest podstaw do wprowadzenia zmiany polegającej na wpisaniu w rejestrze ewidencji gruntów w miejsce dotychczasowego oznaczenia Bp - tereny zurbanizowane niezabudowane, oznaczenia R - grunty orne, czyli przywrócenia dla przedmiotowych działek wcześniejszych wpisów użytków. W postępowaniu nie złożono stosownej dokumentacji geodezyjnej umożliwiającej wprowadzenie wnioskowanej zmiany, dotyczącej określenia granic i powierzchni klasoużytków. Zmiana ta nie znajduje uzasadnienia w stanie rzeczywistym i prawnym przedmiotowej nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję WINGiK z dnia [...] stycznia 2011 r. K. M. wniósł o unieważnienie zapisów w ewidencji gruntów "Bp tereny zurbanizowane" dla działek nr [...],[...],[...],[...] z obrębu [...]w M., a także o przywrócenie w ewidencji gruntów zapisu oznaczającego te działki jako "R - grunty rolne". W motywach skargi skarżący zauważył w szczególności, iż przedmiotowe zmiany wprowadzono do ewidencji gruntów bez stosownej decyzji administracyjnej, a zatem są nieważne z mocy prawa. Wskazał, że działki nr [...],[...],[...],[...] zostały zakupione w celu powiększenia gospodarstwa rolnego - w akcie notarialnym z dnia [...] września 2009 r. widnieje zapis stwierdzający, że skarżący nabywa grunty rolne. Podkreślił, że jest rolnikiem i użytkuje nabyte działki rolniczo, co odzwierciedla stan faktyczny nieruchomości sprzeczny z wnioskami organu orzekającego. Podkreślił, iż ww. nieruchomości nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatem wprowadzenie dla tych działek zapisu Bp - tereny zurbanizowane jest sprzeczne z załącznikiem nr 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. Nadto podniósł, iż WINGiK błędnie interpretuje przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Spod działania tej ustawy wyłączono ochronę gruntów położonych na terenie miast, co nie oznacza, że działki te przestały być działkami rolnymi. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: "p.p.s.a."], sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego aktu w oparciu o powołane wyżej przepisy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na jej uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. o odmowie wprowadzenia zmiany polegającej na przywróceniu w działkach nr [...],[...],[...],[...]- położonych przy ul. [...] w M. (obręb [...],[...]M.) - wpisu w zakresie oznaczenia użytku gruntowego i klasy gleboznawczej. Kwestia sporna w sprawie niniejszej sprawie sprowadza się zatem od oceny zasadności żądania skarżącego zawartego we wniosku z dnia [...] lipca 2010 r. o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu w stosunku do ww. działek oznaczenia użytku gruntowego "R - grunty orne" w miejsce dotychczasowego oznaczenia "Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane". Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1297 ze zm.) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Zgodnie z art. 2 pkt 8 ww. ustawy, celem ewidencji gruntów i budynków jest stworzenie jednolitego dla kraju i systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Dane te mają charakter informacyjny, a sam rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Ma on charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny, co oznacza, że nie tworzy nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan faktyczny. W myśl art. 20 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące m.in. gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W ewidencji gruntów i budynków wskazuje się także właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby prawne i fizyczne, w których władaniu znajdują się grunty lub ich części (art. 20 ust. 2 pkt 1). Stosownie do § 46 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11 rozporządzenia (m.in. na wniosek właścicieli nieruchomości). Zgodnie natomiast z § 46 ust. 2 rozporządzenia, z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: (1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych (2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych (3) dokumentacji architektoniczno - budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej (4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, aktualizacja danych w ewidencji dotyczy naniesienia zmian powstałych już po wprowadzeniu do ewidencji danych kwestionowanych (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 2003 r., sygn. II SA 1478/01, Lex nr 156384). Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1). Przepisy rozporządzenia posługują się pojęciem aktualizacji ewidencji, a nie jej prostowania. Zatem usuwanie ewentualnych błędów lub omyłek w ewidencji w ramach jej "aktualizacji" nie jest wyłączone, jednakże pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja gruntów ma odzwierciadlaó, a nie tworzyć. Wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych zgodnie z przepisami rozporządzenia może nastąpić w dwojakim trybie, tj. poprzez dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na wprowadzeniu do bazy danych zmiany na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany (art. 22 ust. 2-3 ustawy w związku z § 48 ust. 1 i 2 rozporządzenia), o czym organ tylko zawiadamia ( § 49 ust. 1), albo w drodze decyzji (§ 47 ust. 3 rozporządzenia). Drugi ze wskazanych trybów stosuje się w sytuacji, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów. Prowadzone wówczas postępowanie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż organy orzekające w sprawie prawidłowo uznały, że wniosek skarżącego o wprowadzenie żądanej zmiany w ewidencji gruntów i budynków nie jest zasadny. Prawidłowe są zatem podjęte w sprawie decyzje w przedmiocie odmowy wprowadzenia ww. zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Jak bowiem wynika z ustaleń faktycznych - prawidłowo poczynionych przez organy orzekające - w dniu [...] września 2009 r. w operacie ewidencyjnym obrębu [...],[...]M. wprowadzono z urzędu zmianę (nr 12) polegającą na wykazaniu podziału działek nr [...] i [...] oznaczonych przed podziałem jako grunty orne (R). W wyodrębnionych geodezyjnie działkach, tj. od nr [...] do [...]oraz od nr [...] do nr [...] wykazano użytek gruntowy - Bp zurbanizowane tereny niezabudowane. Jako dokumenty stanowiące podstawę zmiany wpisano ostateczną decyzję administracyjną Burmistrza Miasta M. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] (znak: [...]), wydaną trybie art. 96 ust. 1 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.), zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości stanowiącej - zgodnie z ewidencją gruntów miasta M. - działki nr [...] i [...] w obrębie [...]położone w M. przy ul. [...] oraz opracowanie geodezyjne i kartograficzne podziału działek nr [...] i [...], przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zarejestrowane w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. nr [...], zawierające wykaz zmian danych ewidencyjnych. W dacie dokonania ww. zmiany właścicielem ww. działek była Spółka "[...]" sp. j. z siedzibą w M., która została powiadomiona o wprowadzonej zmianie. Umową sprzedaży z dnia [...]września 2009 r. K. M. nabył niezabudowane działki ewidencyjne nr [...]o pow. [...]ha, [...]o pow. [...] ha, nr [...]o pow. [...]ha, nr [...]o pow. [...]ha położone w obrębie [...],[...]M.. W księdze wieczystej nr [...] prowadzonej dla przedmiotowych nieruchomości przez Sąd Rejonowy w W. IV Wydział Ksiąg Wieczystych, jako sposób korzystania wpisano Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane. Aktualnie w operacie ewidencyjnym użytek gruntowy w działkach nr [...], [...],[...],[...] zapisany jest zgodnie z posiadaną dokumentacją geodezyjno- kartograficzną (operat techniczny [...]), ostateczną decyzją Burmistrza Miasta M. z dnia [...] sierpnia 2009 r. zatwierdzającą projekt podziału oraz zapisem w księdze wieczystej. Zauważyć w tym miejscu należy, iż w osnowie ww. decyzji wskazano, że przedmiotowe działki przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, natomiast w jej uzasadnieniu powołano się na decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] (znak: [...]) ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych i bliźniaczych wraz z budową części ulicy oraz infrastruktury technicznej. Jednocześnie podano, iż przedmiotowy projekt podziału nieruchomości jest zgodny w ww. decyzją o warunkach zabudowy. Nadto zaznaczono, że decyzja zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości stanowi podstawę dokonania wpisu w księdze wieczystej oraz w rejestrze ewidencji gruntów. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, nieuzasadnione są zarzuty skargi wskazujące na "bezprawne" wprowadzenie do ewidencji gruntów i budynków zmiany dotyczącej oznaczenia użytku gruntowego ww. działek (nr [...]-[...]). Przeciwnie, rację mają organy orzekające w sprawie stojąc na stanowisku, iż przedmiotowa zmiana została udokumentowana i prawidłowo wprowadzona do ewidencji gruntów i budynków na podstawie posiadanej dokumentacji. Tym samym spełnione zostały przesłanki wynikające z przepisów § 45 i § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z pkt 3 ppkt 4 załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia "Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych", do zurbanizowanych terenów niezabudowanych - oznaczonych symbolem Bp - zalicza się grunty niezabudowane, przeznaczone w planach zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, wyłączone z produkcji rolniczej i leśnej. Jak wynika z treści aktu notarialnego Rep. A nr [...], na dzień sporządzenia umowy sprzedaży działek nr [...],[...],[...],[...], tj. na [...] września 2000 r., dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa nieruchomość nie było obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednakże, jak już wyżej wskazano, w dniu [...] maja 2009 r. Burmistrz Miasta M. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy na działce nr [...] dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących i bliźniaczych wraz z zabudową części ulicy i infrastruktury technicznej. Tym samym określił kierunek zagospodarowania i przeznaczenie terenu pod zabudowę. Przedmiotowe działki położone są w granicach administracyjnych miasta M. i na podstawie art. 5b ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., nr 121, poz. 1266 ze zm.) wyłączone są spod działania tej ustawy. Brak jest zatem podstaw do uznania za zasadny zarzutu skargi, iż oznaczenie dla ww. działek użytku gruntowego Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane - jest sprzeczne z treścią załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w myśl art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji innych niż celu publicznego ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Organ administracji publicznej w decyzji o warunkach zabudowy zobowiązany jest zatem ustalić sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla danej inwestycji. Decyzja o warunkach zabudowy "zastępuje" w takim przypadku ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stanowi akt będący "substytutem" miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skoro miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ustala przeznaczenie terenu (art. 4 ust. 1 ustawy), to w przypadku braku dla danego terenu takiego planu, funkcję tą musi przejąć decyzja o warunkach zabudowy. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, Starosta Powiatu W., a następnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] słusznie wywiedli, iż brak jest podstaw do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu oznaczeń użytków rolnych w przedmiotowych działkach. Nie istnieją bowiem dokumenty źródłowe uzasadniające wprowadzenie żądanej przez skarżącego zmiany wskazujące, iż zapis oznaczeń użytków na działkach nr [...], [...],[...],[...]winien być inny, aniżeli wykazany aktualnie w ewidencji gruntów i budynków. Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje deklarowany przez skarżącego cel nabycia przedmiotowych działek, tj. powiększenie gospodarstwa rolnego oraz podnoszona przez niego okoliczność siania trawy na ww. terenie. Podkreślenia wymaga, że w treści aktu notarialnego Rep. A nr [...]powołano nie tylko ww. decyzję Burmistrza Miasta M. o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...] oraz decyzję tegoż organu ustalającą warunki zabudowy dla ww. terenu, ale również wypis z rejestru gruntów, wydany przez Starostę W. w dniu [...] września 2009 r., nr [...][...], z którego wynika, że działki utworzone w wyniku podziału zostały odrębnie oznaczone w katastrze nieruchomości (ewidencji gruntów). W wypisie z rejestru gruntów, złożonym do akt administracyjnych, użytki określono jako Bp - tereny zurbanizowane niezabudowane. W świetle powyższego nie są przekonujące argumenty skarżącego, iż ww. działki nabył jako grunty rolne nie będąc świadomym ich nowych funkcji oraz przeznaczenia. Na marginesie zauwazyć należy, że sformułowane w skardze żądanie "unieważnienia zapisów w ewidencji gruntów" oraz "przywrócenie zapisu oznaczającego ww. działki jako grunty rolne" nie mogło być przez Sąd uwzględnione. Sąd administracyjny - jak już wyżej wskazano - kontroluje wyłącznie legalność zaskarżonego aktu - w przedmiotowej sprawie decyzji WINGiK z dnia [...] stycznia 2011 r., nie może natomiast orzekać w sposób merytoryczny (przyznając stronie określone uprawnienia lub zwalniając z nałożonych obowiązków). Wobec braku podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi oraz nie stwierdzenia przez Sąd z urzędu takich uchybień, które mogłyby skutkować koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, skargę należało oddalić. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku