IV SA/Wa 557/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla R. B. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. R. B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 31 lipca 2013 r. oraz nadesłanego na wezwanie, dodatkowego oświadczenia skarżącej wynika, że pozostaje ona w gospodarstwie domowy z małoletnią córką. W toku procedury uchodźczej korzystała ze świadczeń socjalnych dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Aktualnie nie otrzymuje świadczenia. Podstawowe utrzymanie zapewniają jej i córce znajomi, u których mieszka, a ponadto otrzymuje od nich środki pieniężne na zaspokojenie podstawowych potrzeb, jak np. niezbędne leki. Wnioskodawczyni nie dysponuje oszczędnościami i wartościowymi przedmiotami. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca, pozostając wraz małoletnią córką na wyłącznym utrzymaniu znajomych, u których mieszka, i od których otrzymuje środki pieniężne na zakup artykułów pierwszej potrzeby, jak niezbędne leki, nie może poczynić oszczędności bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Nie dysponując przy tym ani oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.