IV SA/Wa 560/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. M. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do oddania odpadów wniosku P. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Skarżący P. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] stycznia 2012 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skarżący wskazał, że ewentualne wykonanie zaskarżonego postanowienia wiązać się będzie prawdopodobnie z nałożeniem na skarżącego wysokiej kary pieniężnej. Tymczasem jedyne źródło utrzymania skarżącego i jego rodziny stanowi prowadzona przez niego działalność gospodarcza pod firmą [...]" P. M. Skarżący posiada na utrzymaniu czwórkę niepełnoletnich dzieci. Ewentualne wykonanie postanowienia z [...] stycznia 2012 r., nałożenie kary na skarżącego, a następnie podjęcie działań zmierzających do jej wyegzekwowania może postawić skarżącego i jego rodzinę w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Cała argumentacja skarżącego sprowadza się w istocie do wykazywania, że dopiero ewentualne nałożenie na skarżącego kary pieniężnej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, z uwagi na pogorszenie sytuacji materialnej strony i jego rodziny. Tymczasem skarżący winien był uprawdopodobnić, że przesłanka niezbędna do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu tj. potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków może wystąpić po wykonaniu zaskarżonego postanowienia z [...] stycznia 2012 r., którym organ utrzymał w mocy postanowienie I instancji z [...] sierpnia 2011 r. zobowiązujące skarżącego do oddania odpadów do przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i odzysku odpadów. Zaskarżonym postanowieniem nie nałożono na skarżącego żadnej kary, a zatem argumentacja strony skarżącej dotycząca pogorszenia się jego stanu majątkowego w przypadku ewentualnej egzekucji takiej kary nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku. Również zdarzenie przyszłe i niepewne tj. wydanie przez właściwy organ administracji publicznej decyzji nakładającej na skarżącego karę pieniężną (jako konsekwencja - jak twierdzi skarżący - postanowienia z 23 stycznia 2012 r.) nie jest okolicznością uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego - w niniejszym postępowaniu - postanowienia. Sprawa bowiem dotycząca kary pieniężnej będzie - o ile w ogóle - toczyć się w ramach odrębnego postępowania administracyjnego, które będzie rządzić się swoimi prawami. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonego postanowienia mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.