IV SA/Wa 560/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa bez uchylania jej odrzucić skargę. W piśmie z dnia 21 lutego 2013 r. T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] stwierdzającą wydanie decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] – o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obiektu o funkcji usługowo-handlowej, całkowicie podpiwniczonego, parterowego, w części dwukondygnacyjnego przy ul. [...] w W. – z naruszeniem prawa, nie uchylając jej w związku z upływem 5 lat od doręczenia tej decyzji. Zarządzeniami z dnia 20 marca 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200,-zł i nadesłanie pięciu odpisów skargi. Wezwania powyższe, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2013 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął w dniu 17 kwietnia 2013 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykonał zarządzeń Sądu. Jedynie w odpowiedzi na powyższe wezwania skarżący nadesłał w dniu 15 kwietnia 2013 r. dwa pisma, w których wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi z uwagi na nieobecność jego "doradcy prawnego" przebywającego za granicą do 30 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. W świetle art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 powyższej ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymagań jest – stosownie do art. 47 § 1 wymienionej ustawy – dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wykonał zarządzeń Sądu i nie nadesłał brakujących odpisów skargi, także nie uiścił należnego wpisu od skargi, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Jednocześnie wyjaśnić należy skarżącemu w związku ze złożonymi przez niego pismami z dnia 15 kwietnia 2013 r., że skarga jest pismem procesowym inicjującym postępowanie sądowe. W związku z powyższym do skargi stosuje się m. in. regulacje zawarte w art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 powołanej ustawy, zgodnie z którymi sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych i gdy pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis sądowy od skargi, a to oznacza, że zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, jest terminem ustawowym, wynikającym z art. 49 § 1 powołanej ustawy, który nie może być ani skracany, ani przedłużany przez Sąd, gdyż przepisy prawa nie dopuszczają takiej możliwości. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.