IV SA/Wa 561/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie skargi K. D. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt IVSA/Wa 1541/06 w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) czerwca 2006 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić K. D. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W dniu 21 grudnia 2007 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, skarżąca K. D. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt IVSA/Wa 1541/06. Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni jest osobą samotną. Jak oświadczyła, została zakwalifikowana przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. do znacznego stopnia niepełnosprawności. W związku z pobytem na leczeniu szpitalnym w zakładzie zamkniętym, gdzie rozpoznano u niej (...), pozbawiona jest możliwości poruszania się, a tym samym występowania przed sądem. Jedynym dochodem strony skarżącej jest renta w wysokości 524 zł miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżąca jest właścicielką domu , gospodarstwa rolnego o pow. 3,46 ha oraz lasu o wielkości 0,26 ha. Z posiadanych zasobów pieniężnych skarżąca wymieniła oszczędności w wysokości 3000 zł. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając przedłożony przez K. D. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata Sąd wziął pod uwagę sytuację majątkową i zdrowotną skarżącej. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż - zdaniem Sądu - skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. O niemożliwości pokrycia przez nią jakichkolwiek kosztów postępowania świadczy fakt, iż jedynym dochodem skarżącej jest renta w wysokości 524 zł miesięcznie. Poza tym należy mieć na uwadze, iż skarżąca jest osobą zaliczoną do znacznego stopnia niepełnosprawności i nie jest w stanie z przyczyn zdrowotnych samodzielnie występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym. O ciężkiej sytuacji materialnej skarżącej świadczy również fakt, iż uzyskuje ona pomoc z gminnego ośrodka pomocy społecznej. Pomoc taka przyznawana jest osobom charakteryzującym się ciężką sytuacją materialną i bytową. Skarżąca wskazała wprawdzie, iż posiada pewne oszczędności, jednak mając na uwadze stan zdrowia skarżącej oraz to, iż jako osoba niepełnosprawna zmuszona jest do korzystania z pomocy osób trzecich, zasadnym jest twierdzenie, iż środki te służą stronie do zaspokojenia podstawowych potrzeb życia codziennego. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja w jakiej znajduje się skarżąca uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.