IV SA/Wa 561/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych, następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. W nadesłanym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy S. M. wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz ze swoją żoną. Źródłem utrzymania skarżącego i jego małżonki są emerytury w łącznej wysokości 1480 zł netto miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawca podał, że jest właścicielem domu o pow. 90 m2 (powierzchnia mieszkalna 70 m2 oraz nieruchomości rolnej- 50 arów nieużytków. Poza tym wnioskodawca nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazał, że oboje z żoną są ludźmi cierpiącymi na liczne, przewlekłe schorzenia. Uzyskiwane przez nich niewielkie dochody w całości pochłaniają wydatki związane z zakupem lekarstw i rehabilitacją oraz utrzymaniem domu. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Pokrycie przez niego kosztów postępowania w niniejszej sprawie mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych jego oraz jego rodziny. Należy mieć na uwadze, iż miesięczny dochód rodziny wnioskodawcy w wysokości 1480 zł służy do utrzymania nie tylko dwóch dorosłych osób oraz pokrycia bieżących wydatków koniecznych. Skarżący co prawda nie określił wysokości kosztów bieżącego utrzymania, jednakże biorąc pod uwagę kwotę uzyskiwanych przez niego oraz jego żonę dochodów, oraz to, że ponosi on stałe koszty leczenia, brak jest podstaw do uznania, że posiada on wolne środki finansowe, które mógłby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych. Okolicznością mającą wpływ na ocenę zasadności niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest również to że skarżący nie posiada oszczędności, czy przedmiotów wartościowych, pozwalających na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Oceniając wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić zatem należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.