IV SA/Wa 561/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska–Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę. W związku z niewykonaniem zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 12 marca 2019 r., skierowanego do E. S., która wniosła skargę w imieniu Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, koniecznym stało się wezwania Stowarzyszenia do uzupełnienie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy wezwano Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu aktualnego z KRS, podpisanie skargi w siedzibie Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z wpisu w KRS oraz nadesłanie 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wraz z wezwaniem doręczono Stowarzyszeniu również wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie zaś art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Przy czym osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą zatem udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a udowodnienie umocowania musi mieć formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka–Medek, Komentarz do art. 29 p.p.s.a., LEX/el.). Ponadto, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z analizy akt sądowych wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych zostało prawidłowo doręczone Stowarzyszeniu w dniu 29 maja 2019 r. Ostatni dzień terminu do jego wykonania przypadał zatem na dzień 5 czerwca 2019 r. Do dnia orzekania w sprawie Stowarzyszenie nie nadesłano wymaganych dokumentów. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono również, że do dnia 7 czerwca 2019 r. nie została uiszczona kwota należna z tytułu wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.