IV SA/Wa 565/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2007r. sprawy ze skargi A. i H. K. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia (...) stycznia 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy -oddala skargę- Zaskarżonym do sądu administracyjnego postanowieniem z dnia (...) stycznia 2007 r. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych, po rozpoznaniu zażalenia A. i H. K., utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnego Dyrekcji Lasów Państwowych w G. z dnia (...) listopada 2006 r. dotyczące odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie domu mieszkalnego jednorodzinnego, dwukondygnacyjnego z garażem, zbiornikiem bezodpływowym oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, przy ul. O. na działce ewidencyjnej nr (...) w obrębie ewidencyjnym (...)miasta G. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, iż z załączonej do sprawy dokumentacji wynika, że grunt, którego dotyczy wniosek jest gruntem leśnym. Wobec braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego gruntu nie jest możliwe, w świetle przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. - o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U., Nr 80, poz. 717 z późn. zm.)., wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla gruntów leśnych, jeśli nie było zgody na zmianę przeznaczenia tych gruntów na cele nieleśne w dotychczas obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jednym z warunków do wydania decyzji o warunkach zabudowy jest wymóg aby teren na którym będzie realizowana inwestycja był objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc prawną na podstawie art. 87 ust. 3 tej ustawy. Nadto organ odwoławczy wskazał, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Nr (...) Miejskiej Rady Narodowej z dnia (...) lutego 1988r., który obowiązywał do (...) grudnia 2003 r., nie dotyczył gruntów objętych ochroną i wymagających zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne. Powyższy stan rzeczy potwierdza § 4 ust. 1 uchwały nr (...) Rady Miasta G. z dnia (...) listopada 1994 r, w sprawie zmiany do wyżej wymienionego planu, zgodnie z którego treścią ,, w odniesieniu do gruntów rolnych i leśnych, na których przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne jeszcze nie uzyskano zgody właściwego organu, powyższe zmiany planu wejdą w życie po uzyskaniu tej zgody i po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa (...)". Zapis ten, zdaniem Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, oznacza, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Nr (...) Miejskiej Rady Narodowej z dnia (...) lutego 1988r., w stosunku do przedmiotowych gruntów leśnych został uchwalony z wadą, gdyż nie uzyskano zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Dodatkowo organ odwoławczy podniósł, iż w znajdującej się w aktach sprawy ,, Analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowej działki o nr (...) " przytoczono zapisy planu miejscowego, jednakże bez odniesienia się do cytowanego § 4 uchwały Rady Miasta G. z dnia (...) listopada 1994r., co mogło wprowadzić inwestora w błędne przeświadczenie, że przedmiotowa nieruchomość spełnia wymogi wymienione w art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia (...) stycznia 2007 r. złożyli A. i H. K., wnosząc o jej uchylenie jako wydanej niezgodnie z prawem. W uzasadnieniu skargi podnieśli, iż przedmiotowa inwestycja, oznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem (...) , jest zgodna z przeznaczeniem określonym w miejscowym planie, który został zatwierdzony uchwałą Nr (...) Miejskiej Rady Narodowej z dnia (...) lutego 1988r. Plan ten bowiem przewidywał na terenie zamierzonej inwestycji zabudowę wielorodzinną, jednorodzinną i zbiorową. Ponadto zdaniem skarżących nie jest możliwe aby miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obowiązujący do dnia (...) grudnia 2003 r. nie posiadał zgody na zamianę gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, gdyż w przeciągu kilku lat w okolicach planowanego przedsięwzięcia zostały zrealizowane inne inwestycje. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Lasów Państwowych odnosząc się do zawartych w niej zarzutów, podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowane postanowienie nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jego legalności. Podstawą wydania w niniejszej sprawie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie domu mieszkalnego jednorodzinnego, dwukondygnacyjnego z garażem, zbiornikiem bezodpływowym oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, przy ul. O. na działce ewidencyjnej nr (...) w obrębie ewidencyjnym (...) miasta G. były przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. - o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U., Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Art 61 ust. 1 tej ustawy zobowiązuje do zapewnienia zgodności decyzji ustalającej warunki zabudowy nie tylko z przepisami szczególnymi ale do łącznego spełnienia następujących warunków: 1. co najmniej jedna działka sąsiednia dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz gospodarowania terenu w tym gabarytów i formy architektonicznej, obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2. teren ma dostęp do drogi publicznej; istniejące lub projektowane i umownie zabezpieczone uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzeniu miejscowych planów, które utraciły moc; decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, iż należąca do skarżących działka nr (...) , na której ma być zrealizowana przedmiotowa inwestycja, jest gruntem leśnym. W obowiązujący do dnia (...) grudnia 2003 r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Nr (...) Miejskiej Rady Narodowej z dnia (...) lutego 1988r. teren ten oznaczony symbolem (...) został przeznaczony na cele zabudowy mieszkaniowej, wielorodzinnej i usług. Do ówczesnego zapisu planu nie uzyskano stosownej zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Następnie przedmiotowy grunt został objęty zmianą do planu wprowadzoną uchwałą Nr (...) Rady Miasta G. z dnia (...) listopada 1994r. Z uwagi na brak owej zgody w § 4 powyższej uchwały zawarto stwierdzenie, że w odniesieniu do objętych uchwałą fragmentów gruntów rolnych i leśnych, na których przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne jeszcze nie uzyskano zgody właściwego organu, zmiany wprowadzone tą uchwałą wejdą w życie po uzyskaniu zgody właściwych organów i po upływie 14 dni od ogłoszenia uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu wyrażonym w zaskarżonym postanowieniu, iż wobec braku stosownej zgody zezwalającej na zmianę przeznaczenia przedmiotowego gruntu na cele nieleśne, uzyskanej przy sporządzaniu planu, ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr (...) Miejskiej Rady Narodowej z dnia (...) lutego 1988 r. w części dotyczącej tego gruntu nigdy nie weszły w życie. Obecnie przywołany plan zagospodarowania przestrzennego nie wywołuje już żadnych skutków prawnych, bowiem w dniu (...) grudnia 2003 r. utracił moc prawną. W obowiązującym stanie prawnym zgodnie z brzmieniem art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jednym z warunków do wydania decyzji, która ma być zrealizowana na gruntach rolnych i leśnych jest wymóg aby teren na którym będzie realizowana inwestycja objęty był zgodą uzyskaną w postępowaniu toczącym się w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z treści powyższego artykułu wynika jednoznacznie, iż ustawodawca wyjątkowo powiązał skutki prawne nie z ustaleniami zawartymi w nieobowiązujących już planach lecz ze zgodą uzyskaną w ramach ich tworzenia. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr (...) Miejskiej Rady Narodowej z dnia (...) lutego 1988r. w stosunku do przedmiotowego gruntu uchwalony został bez uzyskania stosownej zgody właściwego organu o zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Powyższe ustalenia świadczą zatem o istnieniu przeszkód do pozytywnego zaopiniowania decyzji o warunkach zabudowy. Stąd brak jest podstaw do uznania, iż zaskarżone postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnego Dyrekcji Lasów Państwowych z dnia (...) listopada 2006 r. odmawiające uzgodnienia wnioskowanego projektu decyzji o warunkach zabudowy, wydane zostało z naruszeniem prawa. W tym stanie rzeczy, wobec bezzasadności zarzutów skargi i braku podstaw, które należałoby brać pod rozwagę z urzędu niezależnie od zarzutów skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.