IV SA/Wa 567/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 567/11 i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. Postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie wymierzenia A. S. kary pieniężnej w kwocie 20.000 zł. Powodem takiego rozstrzygnięcia Sądu był brak uzasadnienia wniosku, skutkiem czego uniemożliwiona była jego merytoryczna kontrola. W piśmie z dnia 14 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego) Skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc następujące okoliczności. W skardze wskazano na ciężką sytuację finansową strony, gdyż oprócz ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem kutrów tj. opłat portowych, ubezpieczeń, kosztów amortyzacji, kosztów związanych z utrzymaniem rodziny spłacała kredyt zaciągnięty w związku z prowadzoną działalnością rybołówczą. Stwierdził, iż dziesięciokrotnie złamał zakaz wynikający z rozporządzenia Komisji (WE) nr 804/2007 z dnia 9 lipca 2007 r. ustanawiające zakaz połowu dorsza na Morzu Bałtyckim (podobszary 25-32 wody WE) przez statki pływające pod banderą Polski (Dz. Urz. UE. L 180, str. 3) za co wymierzono mu kary pieniężne w łącznej wysokości 90.000 zł. Zauważył, że uwzględniając wyżej wymienione koszty działalności gospodarczej, egzekucja wymierzonych kar administracyjnych spowoduje nieodwracalne skutki zmierzające do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i zmusi go do zaprzestania wykonywania zawodu. Ponadto wskazał, że odszkodowania za przestój kutrów do chwili obecnej nie zostały zapłacone w związku z czym Skarżący nie posiada środków do życia. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowienia w sprawie wstrzymania aktu wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Zdaniem Sądu, przedstawione w piśmie z dnia 14 czerwca 2011 r. okoliczności uzasadniają zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej w sprawie decyzji i uwzględnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 20.000 zł (co łącznie w dziewięciu sprawach jakie wpłynęły do Sądu stanowi kwotę 90.000 zł) może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a więc okoliczności o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Wskazać należy, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Mając na względzie oświadczenie Skarżącego (z którego wynika, że nie posiada środków do życia w związku z nieotrzymaniem rekompensaty z tytułu zaprzestania działalności połowowej) oraz wysokość nałożonej kary pieniężnej (biorąc pod uwagę całokształt sytuacji finansowej Skarżącego, a więc nałożenie kar w dziewięciu sprawach łącznie na kwotę 90.000 zł), Sąd uznał, że uiszczenie należności przed rozpoznaniem sprawy może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki. Bowiem zapłata wskazanej kwoty w sposób znaczący wpłynęłaby na sytuację majątkową Skarżącego. Ponadto wskazać należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny, stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 63 § 3 (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). W świetle nowych argumentów Skarżącego, Sąd zmienił wcześniejsze postanowienie o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji i postanowił o udzieleniu ochrony tymczasowej do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe w pierwszej instancji. Podstawę prawną postanowienia stanowi art. 61 § 3, 4 i 5 ppsa.