IV SA/Wa 568/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r. sprawy ze skargi [...] Zarządu Infrastruktury na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. - oddala skargę - [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w W. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., wydaną na podstawie art. 298 ust. 1 pkt 2 , art. 305 i art. 305a ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150 ze zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenia warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (Dz. U. Nr 260, poz. 2177) oraz obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 18 września 2007 r. w sprawie wysokości stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu, na rok 2008 (M. P. Nr 65, poz. 732), wymierzył [...] Zarządowi Infrastruktury w W. administracyjną karę pieniężną w wysokości 271 380,00 zł, za naruszenie w 2008 r. warunków odprowadzania ścieków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym udzielonym decyzją Wojewody [...]z dnia [...] czerwca 2004 r., znak [...]. Decyzją Wojewody [...]z dnia [...] 06.2004 r. ustalono dla [...] Zarządu Infrastruktury w W. warunki odprowadzania ścieków z oczyszczalni zlokalizowanej na terenie Jednostki Wojskowej Nr [...] w R. do K. Zgodnie z pkt III.2.h) w/w decyzji badania ścieków oczyszczonych (pełna analiza wg. pozwolenia wodnoprawnego) powinny być wykonywane 1 raz w roku. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w W. zgromadził materiał dowodowy w postaci badania ścieków pobranych w dniach: 4/5.10.2007 r., 5/6.05.2008 r. i 16.06.2009 r. Ponadto w aktach znajduje się certyfikat akredytacji Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. P. Sp. z o.o. [...] (bez podania zakresu akredytacji). Organ I instancji ustalił, że zgodnie ze sprawozdaniem z badań [....] Laboratorium posiadało akredytację w zakresie poboru prób oraz pomiaru pH. W związku z powyższym z pomiarów i badań prób ścieków pobranych w dniach 5/6.05.2008r. oraz 16.06.2009 r. uznano tylko wynik pomiaru pH wykonanego w dniu 16.06.2009 r. Dla pozostałych badań ścieków pobranych w dniu 16.06.2009 r. oraz 5/6.05.2008 r. uznano, że nie spełniono wymagań formalnych określonych w art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska i pomiary te nie były uwzględnione przy naliczaniu kary. W rozpatrywanych okresach obowiązywania pozwolenia, których części wchodzą w rok kalendarzowy, za który wymierzana jest kara, nie stwierdzono naruszenia warunków pozwolenia wodnoprawnego w zakresie pH. Odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., złożył [...] Zarząd Infrastruktury w W. zarzucając decyzji: - naruszenie art. 298 ust. 1 pkt 2, art. 305 ust. 4, art. 305a ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 w związku z art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska, poprzez niewłaściwe zastosowanie wymienionych przepisów; - naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. polegające na braku wskazania w decyzji strony, do której jest skierowana decyzja, zbyt ogólne wskazanie podstawy prawnej oraz nieprecyzyjne rozstrzygnięcie; - naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. przez brak wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji oraz zbyt ogólne i niejasne wskazanie podstawy faktycznej. Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Ochrony Środowiska wskazał, że w okresie za który została wymierzona kara naruszono warunki pozwolenia wodnoprawnego w zakresie ilości wymaganych pomiarów. Jak wynika z ustaleń organu I instancji, analizę ścieków z dnia 05-06.05.2008r. wykonało P. Sp. z o.o. [...] w K., tj. podmiot, ktory w momencie dokonywania pomiarów ścieków nie posiadał certyfikatu akredytacji, wobec czego nie spełniał wymagań art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. Powyższe potwierdza znajdujaca się w aktach sprawy kopia Certyfikatu Akredytacji Laboratorium Badawczego nr [...] wraz z Zakresem Akredytacji - Wydanie [....] z dnia [....] marca 2009 r., zgodnie z którą, w chwili wykonywania ww. analizy ścieków laboratorium nie posiadało akredytacji, a więc nie spełniało wymagań art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska. W tej sytuacji organ I instancji prawidłowo przyjął, że nie można uznać przedłożonych wyników badań i zachodzi przesłanka z art. 305a ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska nakładająca obowiązek wymierzenia kary. Główny Inspektor Ochrony Środowiska wskazał również, że zakres akredytacji Certyfikatu uzyskanego przez laboratorium nie obejmuje badań wymaganych pozwoleniem wodnoprawnym, w tym badania substancji ekstrahujących się eterem naftowym oraz chemicznego zapotrzebowania tlenu metodą dwuchromianową, za które została ustalona kara pieniężna. Główny Inspektor Ochrony Środowiska wskazał, że zgodnie z art. 299 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza przekroczenie lub naruszenie warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym na podstawie pomiarów prowadzonych przez podmiot korzystający ze środowiska, obowiązany do dokonania takich pomiarów. W sytuacji gdy podmiot nie prowadzi wymaganych pomiarów, art. 305a ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska przewiduje, że nie wykonanie wymaganej ilości pomiarów jest jednoznaczne z naruszeniem warunków odprowadzania ścieków w zakresie ich jakości i ilości. Przepis art. 305a ust. 2 w/w ustawy rozciąga powyższą normę prawa na naruszenie polegające na nie spełnieniu wymogów prowadzenia pomiarów, o których mowa w art. 147a, w którym to artykule ustawodawca precyzyjnie określił, jakie warunki musi spełnić laboratorium przeprowadzające pomiary, aby uzyskane przez nie wyniki mogły być uznane za miarodajne. Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że w okresie na który została wymierzona kara, [...] Zarząd Infrastruktury w W. nie wykonywał pomiarów jakości odprowadzanych do środowiska ścieków zgodnie z wymogami art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska, bowiem analizy ścieków były wykonywane w laboratorium nie spełniającym wymagań określonych w tym przepisie prawa, co jest równoznaczne z brakiem wymaganych pomiarów. Po ustaleniu, że podmiot zobowiązany warunkami pozwolenia wodnoprawnego do wykonywania pomiarów wielkości emisji zanieczyszczeń zawartych w ściekach nie dopełnił wymogu zawartego w art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska, wojewódzki inspektor ochrony środowiska ma obowiązek wymierzyć administracyjną karę pieniężną. Organ odwoławczy, po analizie sposobu wyliczenia orzeczonej kary pieniężnej uznał, że odpowiada on przepisom rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (Dz.U. Nr 260, poz. 2177) z zastosowaniem stawek kar określonych w obwieszczeniu Ministra Środowiska z dnia 18 wrzesnia 2007 r. w sprawie wysokości stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu, na rok 2008 (M.P. Nr 65, poz. 732). Organ odwoławczy uznał za bezzasadne zarzuty odwołującego się w zakresie naruszenia przepisów prawa formalnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011 r. wniósł [...] Zarząd Infrastruktury w W. . Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 298 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, poprzez niewłaściwe zastosowanie wskazanego przepisu, w sytuacji gdy organy I instancji nie ustalił jakoby [...] Zarząd Infrastruktury przekroczył określone w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...] czerwca 2004 r. warunki dotyczące ilości ścieków, ich stanu, składu, minimalnej procentowej redukcji stężeń substancji w ściekach oraz masy substancji w odprowadzanych ściekach przypadającej na jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa lub wytworzonego produktu, - art. 305 ust 4 ustawy Prawo ochrony środowiska mające wpływ na wynik sprawy, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, uznając iż do badania ścieków nie spełniono warunków określonych w art. 147a tej ustawy, - art. 305a ust 1 pkt 2 oraz ust 2 w zw. art 147a ustawy Prawo ochrony środowiska majace wpływ na wynik sprawy, poprzez ich niewłaściwą interpretację i zastosowanie w sytuacji, gdy organ I instancji ustalił jedynie, iż P. Sp. z o. o. [...] posiadało akredytację w zakresie poboru prób oraz pomiaru pH oraz nie ustalił, by podmiot ten nie był laboratorium akredytowanym w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności ( Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 ze zm ), - art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak wskazania w decyzji strony, do której decyzja jest kierowana oraz zbyt ogólne wskazanie podstawy prawnej oraz nieprecyzyjne rozstrzygnięcie, - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji w przedmiocie powołanego w tej podstawie art. 298 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz zbyt ogólne i niejasne wskazanie podstawy faktycznej, - naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie, zamiast art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. ewentualnie art. 138 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu skargi, skarżący uzasadnił podniesione w niej zarzuty. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy podkreślić, iż orzekające w sprawie organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150 ze zm.), jak też przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (Dz. U. Nr 260 poz. 2177). W okresie 2008 roku, za który została wymierzona kara, [...] Zarząd Infrastruktury w W. obowiązywały warunki określone w pozwoleniu wodnoprawnym udzielonym decyzją Wojewody [...]z dnia [...] czerwca 2004 r. W pozwoleniu tym nałożono na [...] Zarząd Infrastruktury w W. obowiązek m.in. wykonywania badań ścieków potwierdzających efektywność pracy urządzeń oczyszczalni – 1 raz w roku ścieki z przepompowni ścieków oraz z pierwszej studzienki kanalizacyjnej na kanale odprowadzającym ścieki oczyszczone – pełna analiza wg pozwolenia wodnoprawnego. [...] Zarząd Infrastruktury w W. wykonywał badanie ścieków zgodnie z obowiązkiem wynikającym z pozwolenia wodnoprawnego, co potwierdzają znajdujące się w aktach administracyjnych sprawozdania z badań: z dnia 15 listopada 2007 r., do którego poboru próbek dokonano w dniach 4-5 października 2007 r., z dnia 29 maja 2008 r., do którego poboru próbek dokonano w dniach 5-6 maja 2008 r., z dnia 24 czerwca 2009 r., do którego poboru próbek dokonano w dniu 16 czerwca 2009 r. Na zlecenie [...] Zarządu Infrastruktury w W. badania przeprowadzone były przez [...] P. Sp. z o.o. w K. Organy w przedmiotowej sprawie ustaliły, że w następujących po sobie kolejno okresach obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] czerwca 2004 r. tj. od dnia [...] czerwca 2007 r. do [...] czerwca 2008 r. oraz od dnia [...] czerwca 2008 r. do dnia [...] czerwca 2009 r. [...] Zarząd Infrastruktury w W. wykonał wymaganą ilość badania ścieków, jednak badania te zostały wykonane przez podmiot, który nie posiadał odpowiedniego certyfikatu akredytacji. W art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150, ze zm.) ustalono, jakie standardy musi spełniać laboratorium przeprowadzające pomiary, aby uzyskane przez nie wyniki mogły być uznane za miarodajne. Zgodnie z art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 954), prowadzący instalację obowiązany był od dnia 29 lipca 2007 r. do wykonywania pomiarów wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska przez laboratorium posiadające: 1) certyfikat wdrożonego systemu jakości lub certyfikat akredytacji w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565) lub 2) uprawnienia do badania właściwości fizykochemicznych, toksyczności i ekotoksyczności substancji i preparatów nadane w trybie ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz. U. Nr 11, poz. 84, z późn. zm.) - w zakresie badań, do których wykonywania są obowiązani. Natomiast zgodnie z art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 587), prowadzący instalację obowiązany był od dnia 1 stycznia 2008 r. zapewnić wykonanie pomiarów wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska przez: 1) akredytowane laboratorium w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm.) lub 2) laboratorium posiadające uprawnienia do badania właściwości fizykochemicznych, toksyczności i ekotoksyczności substancji i preparatów nadane w trybie ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz. U. Nr 11, poz. 84, ze zm.) - w zakresie badań, do których wykonywania są obowiązani. Organy w toku postępowania administracyjnego, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego wykazały, że analizy ścieków wykonane przez [...] P. Sp. z o.o. w K. w dniach 5-6 maja 2008 r. zostały dokonane przez podmiot nie posiadający certyfikatu akredytacji, wobec czego nie były spełnione warunki pomiarów, o których mowa w art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska. Natomiast w chwili wykonywania analizy ścieków z dnia 16 czerwca 2009 r. [...] P. Sp. z o.o. w K. posiadało akredytację potwierdzoną Certyfikatem Akredytacji Laboratorium Badawczego nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Jednakże, jak wynika z certyfikatu, nie obejmował on wszystkich badań wskaźników wymaganych pozwoleniem wodnoprawnym z dnia [...] czerwca 2004 r. Spośród badań wymaganych pozwoleniem wodnoprawnym wymieniono w nim tylko odczyn pH. Zakres certyfikatu nie obejmuje natomiast pozostałych wskaźników wynikających z pozwolenia wodnoprawnego, za które organy ustaliły administracyjną karę pieniężną. Stosownie do art. 305a ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, jeżeli nie są spełnione warunki prowadzenia pomiarów, o których mowa w art. 147a należy odpowiednio zastosować ust. 1 tego artykułu. Zgodnie z art. 305a ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, jeżeli podmiot korzystający ze środowiska nie prowadzi wymaganych pomiarów wielkości emisji, pomiary ciągłe nie są prowadzone przez rok kalendarzowy lub pomiary nasuwają zastrzeżenia przyjmuje się, że warunki korzystania ze środowiska w zakresie wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi określone w pozwoleniach, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 3, dla każdego z pomiarów, o których mowa w zdaniu wstępnym, zostały przekroczone: a) o 80 % - w przypadku składu ścieków, b) o 10 % - w przypadku procentowej redukcji stężeń substancji w oczyszczanych ściekach, c) w stopniu powodującym zastosowanie maksymalnej stawki kary - w przypadku stanu ścieków, d) o 10 % - w przypadku ilości odprowadzanych ścieków. W przedmiotowej sprawie przekroczenie dotyczy składu ścieków. Art. 305a ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska w przypadku przekroczenia warunków określonych w pozwoleniach wodnoprawnych na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi określa zasady, w oparciu o które organ ustala wielkości naruszenia warunków wynikających z pozwolenia, stanowiące podstawę wymierzenia kary pieniężnej. Wobec sformułowania art. 305a ust. 1 pkt 2 wielkości przekroczeń w nim wskazane nie mogą być podważane. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska w oparciu o art. 298 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska usprawniony jest do wymierzenia w drodze decyzji administracyjnej kary pieniężnej za przekroczenie określonych w pozwoleniach, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 3, warunków dotyczących ilości ścieków, ich stanu, składu, minimalnej procentowej redukcji stężeń substancji w ściekach oraz masy substancji w odprowadzanych ściekach przypadającej na jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa lub wytworzonego produktu. Okresem rozliczeniowym wywiązania się z obowiązku przeprowadzenia wymaganych badań jest rok obowiązywania konkretnego pozwolenia. W przedmiotowej sprawie dotyczy to pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] czerwca 2004 r. wydanego przez Wojewodę [...]. Okres rozliczeniowy wynikający z tego pozwolenia biegnie od [...] czerwca roku poprzedniego do [...] czerwca roku następnego. W przedmiotowej sprawie administracyjna kara pieniężna została wymierzona skarżącemu za przekroczenie stwierdzone w roku 2008. Ponieważ rok kalendarzowy 2008 nie pokrywa się z okresem rozliczeniowym wynikającym z pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] czerwca 2004 r., organ dokonał oceny spełniania warunków określonych w pozwoleniu w następujących okresach: od dnia [...] czerwca 2007 r. do dnia [...] czerwca 2008 r. i od dnia [...] czerwca 2008 r. do dnia [...] czerwca 2009 r. Faktem jest, jak stwierdzono w komentarzu do art. 305a ustawy Prawo ochrony środowiska K. Gruszecki Prawo ochrony środowiska. Komentarz LEX, 2008, wyd. II, że rozwiązania związane z badaniami zanieczyszczeń zawartych w ściekach nie korespondują z postanowieniami art. 302 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, przewidującego, że kary pieniężne wymierzane są za okres do dnia 31 grudnia każdego roku, jeżeli do tego dnia przekroczenie lub naruszenie nie zostało usunięte. Organ wskazał również na treść art. 305 ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska, który przewiduje, że wojewódzki inspektor ochrony środowiska wymierza karę za przekroczenie stwierdzone w roku kalendarzowym. W ocenie Sądu, okres rozliczeniowy wynikający z konkretnego pozwolenia wodnoprawnego nie wyklucza możliwości wymierzenia kary pieniężnej za rok kalendarzowy, w którym nie zostały spełnione warunki prowadzenia pomiarów, o których mowa w art. 147a. Organy dokonały analizy przekroczeń poszczególnych wskaźników w okresach od dnia [...] czerwca 2007 r. do dnia [...] czerwca 2008 r. i od dnia [...] czerwca 2008 r. do dnia [...] czerwca 2009 r., a wyliczenia kary dokonały za rok kalendarzowy 2008. Kara pieniężna została ustalona zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenia warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi (Dz. U. Nr 260, poz. 2177). Wyliczenia wysokości kary pieniężnej organy dokonały według stawek kar określonych w obwieszczeniu Ministra Środowiska z dnia 18 września 2007 r. w sprawie wysokości stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu, na rok 2008 (M.P. Nr 65, poz. 732). Wobec powyższego, Sąd nie znalazł podstaw do uznania jako zasadnych zarzutów skarżącego, dotyczących naruszenia prawa materialnego zaskarżonymi decyzjami. Niezasadne są również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych tj. art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.