IV SA/Wa 569/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 maja 2014 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ochrony gruntów rolnych i leśnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącej Gminy M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...].03.2011r., znak: [...] utrzymał w mocy własną decyzję z [...] stycznia 2011r. mocą której wyrażono zgodę na zmianę przeznaczenia 20,6200 ha gruntów rolnych kasy III, położonych w obrąbie L., w granicach wydzieleń planistycznych ozn. Symbolem [...], [...], [...] oraz nie wyrażono zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze 38,1800 ha gruntów klas II-III, położonych w obrębie L., gmina ., w granicach oznaczonych na załącznikach graficznych, stanowiących integralną część wniosku Wójta Gminy M. z dnia 7 lipca 2010r. Skargę na tę decyzję wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wójt Gminy M. kwestionując wywody organu odnośnie zasadności przeznaczania w pierwszej kolejności na cele nierolnicze nieużytków a w razie ich braku gruntów klasy IV-VI . Wskazał, że na terenie miejscowości L. grunty położone w granicach wydzielenia planistycznego oznaczonego symbolami [...], [...], [...] i [...] graniczą z istniejącą zabudową i nie stanowią zwartego kompleksu gruntów użytkowanych rolniczo. Część z nich wyposażona jest w infrastrukturę techniczną a w odniesieniu do wielu z nich wydano pozwolenia na budowę, z których część została zrealizowana. Okoliczności te przemawiają za odrolnieniem wszystkich wskazanych we wniosku Wójta Gminy M. gruntów. Pismem z 22 kwietnia 2014r. Wójt Gminy M. cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania. Sąd stwierdził, że, wniosek skarżącego nie zmierza do obejścia prawa, nie spowoduje również utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. Z tych względów, na podstawie 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.