IV SA/Wa 571/09
PostanowienieWSA w Warszawie2010-01-26
Skład orzekający: Michał Sułkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która uzyskuje stały dochód ze stosunku pracy, spłaca kredyty i pożyczki, a także dysponuje znacznymi środkami na rachunku bankowym, może zostać uznana za osobę niezdolną do ponoszenia jakichkolwiek kosztów postępowania lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, co uzasadniałoby przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że skarżąca nie wykazała swojej niezdolności do ponoszenia kosztów postępowania. Skarżąca uzyskuje stały dochód, dysponuje znacznymi środkami na rachunku bankowym, które wielokrotnie przekraczają koszty sądowe, a jej wydatki nie uniemożliwiają zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.Stan faktyczny
Skarżąca J. O. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawczyni jest właścicielką mieszkania i współwłaścicielką nieruchomości rolnej, uzyskuje wynagrodzenie za pracę, otrzymuje płatności z ARiMR, spłaca kredyt mieszkaniowy i inne pożyczki, a także ponosi stałe miesięczne wydatki. Sąd analizował jej dochody, wydatki oraz środki zgromadzone na rachunku bankowym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
J. O. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 17 grudnia 2009 r., który skarżąca uzupełniła oświadczeniem z dnia 18 stycznia 2009 r. wynika, że:
1. wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe,
2. jest właścicielką mieszkania o powierzchni 42,5 m2 oraz jest współwłaścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 1,73 ha,
3. źródłem utrzymania J. O. jest wynagrodzenie za pracę w miesięcznej wysokości 2.050,00 zł brutto,
4. płatności z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wyniosły w 2009 r. 1.231,69 zł,
5. skarżąca spłaca kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na zakup wskazanego w punkcie 2. mieszkania. Miesięczna rata tego kredytu wynosi 500,00 zł,
6. na inne stałe miesięczne wydatki ponoszone przez J. O. składają się: czynsz za mieszkanie w wysokości 460,00 zł, koszty spłaty rat pożyczki zaciągniętej w [...] w wysokości 150,00 zł, opłaty za telefon w wysokości 100,00 zł, opłaty za gaz w wysokości około 30,00 zł, opłaty za energię elektryczną w wysokości około 30,00 zł oraz koszty spłaty rat kredytu zaciągniętego w [...] w wysokości 301,36 zł.
Z nadesłanych przez skarżącą wyciągów z rachunku bankowego za okresy: od 8 września 2009 r. do 6 października 2009 r., od 7 października 2009 r. do 6 listopada 2009 r. i od 9 listopada 2009 r. do 7 grudnia 2009 r. wynika, że:
1. w dniu 25 września 2009 r. skarżącej wypłacono wynagrodzenie w kwocie 2.325,94 zł, w dniu 27 października 2009 r. w kwocie 1.835.94 zł, a w dniu 1 grudnia 2010 r. w kwocie 2.164,80 zł. W dniu 30 listopada 2009 r. wnioskodawczyni otrzymała także kwotę 137,05 zł z tytułu dodatku specjalnego,
2. poza wskazanymi powyżej stałymi wydatkami w gospodarstwie domowym skarżąca reguluje należności wobec [...] (we wrześniu 2009 r. wyniosły one w sumie 1.919,08 zł, m.in. z tytułu spłaty rat, a w październiku i listopadzie po 175,23 zł z tytułu spłaty rat), ponosi koszty spłaty raty kolejnego kredytu w miesięcznej wysokości 139,73 zł, a 14 września 2009 r. wpłaciła kwotę 324,83 zł na rzecz [...],
3. w dniu 1 grudnia 2009 r. na rachunek bankowy J. O. wpłynęła kwota 2.164,80 zł z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,
4. w dniu 14 września 2009 r. wnioskodawczyni otrzymała pożyczkę z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych pracodawcy w kwocie 17.000,00 zł.,
5. na dzień 10 września 2009 r. saldo na rachunku bankowym skarżącej wyniosło - 1.981,31 zł, na dzień 6 października 2009 r. 9.607,79 zł, na dzień 6 listopada 2009 r. 6.473,75 zł, a na dzień 7 grudnia 2009 r. 6.791,01 zł.
Przystępując do oceny sytuacji materialnej i możliwości płatniczych skarżącej, w pierwszej kolejności należy wskazać, że generalną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Stosownie bowiem do reguły zawartej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stąd też każda osoba wszczynająca postępowanie przed sądem administracyjnym powinna liczyć się z wydatkami na ten cel.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ppsa prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Jak wynika z treści powołanego przepisu, instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym ma wyjątkowy charakter. Pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub posiadających bardzo skromny dochód lub oszczędności, a więc wobec tych osób, które znajdują się w sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Treść art. 246 § 1 ppsa przesądza również o tym, że to na stronie postępowania ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie jej wniosku.
Kwota środków zgromadzonych na rachunku bankowym J. O. (6.791,01 zł na 7 grudnia 2009 r.) wielokrotnie przekracza wysokość wpisu od skargi, który skarżąca już uiściła (200 zł) oraz ewentualnych pozostałych opłat sądowych, jak wpis od skargi kasacyjnej (100 zł - § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), czy też wpisy od zażaleń (100 zł - § 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia).
Skarżąca uzyskuje stały dochód ze stosunku pracy. Średnie miesięczne wynagrodzenie skarżącej z trzech miesięcy uwzględnionych w nadesłanych przez nią wyciągach z rachunku bankowego wraz z otrzymanym w listopadzie 2009 r. dodatkiem specjalnym wyniosło 2.049,52 zł netto. W grudniu 2009 r. wnioskodawczyni otrzymała także środki w wysokości 2.164,80 zł z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Wykazana w oświadczeniu z dnia 18 stycznia 2010 r. wysokość stałych miesięcznych wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym J. O. wynosi 1.571,36 zł. Z nadesłanych przez skarżącą wyciągów z rachunku bankowego wynika, że ponadto wydatkuje ona miesięcznie przynajmniej kwotę 314,96 zł między innymi na spłatę rat kredytów.
Wedle oświadczenia zawartego w punkcie 4. pisma z dnia 18 stycznia 2010 r. skarżąca pokrywa stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym z wynagrodzenia za pracę.
Możliwość zaspokojenia niezbędnych wydatków z regularnie uzyskiwanego dochodu potwierdza także okoliczność przyznania J. O. kredytów i pożyczek przez kilka instytucji finansowych. Powyższe oznacza bowiem, że posiada ona, zweryfikowaną przez te instytucje, zdolność kredytową, a więc po uwzględnieniu podstawowych kosztów utrzymania jest w stanie zaoszczędzić część dochodu z przeznaczeniem na inne cele.
Także zestawienie sald na rachunku bankowym skarżącej wskazuje na jej zdolność do pokrycia bieżących kosztów utrzymania z otrzymywanego wynagrodzenia. Należy bowiem zwrócić uwagę, że chociaż po otrzymaniu przez wnioskodawczynię we wrześniu 2009 r. pożyczki w kwocie 17.000,00 zł saldo na jej rachunku bankowym spadało i 6 listopada 2009 r. wyniosło 6.473,75 zł, to jednak następnie wzrosło i 7 grudnia 2009 r. wyniosło 6.791,01 zł.
Skarżąca uzyskuje więc regularny dochód, pozwalający jej na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Jednocześnie dysponuje środkami pieniężnymi, w kwocie wielokrotnie przekraczającej wysokość uiszczonego już wpisu od skargi i innych opłat sądowych, ewentualnie należnych w dalszym toku postępowania.
W tych okolicznościach brak jest podstaw do twierdzenia, iż J. O. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Biorąc zatem pod uwagę przedstawione powyżej przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, iż jej stan majątkowy i możliwości płatnicze uzasadniają uwzględnianie przedmiotowego żądania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło