IV SA/Wa 575/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-04-23
Skład orzekający: Małgorzata Miron
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przed organem administracji publicznej, mimo błędnego pouczenia o prawie do wniesienia skargi?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeżeli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przed organem właściwym, nawet jeśli organ ten błędnie pouczył o prawie do wniesienia skargi. Błędne pouczenie nie może jednak szkodzić stronie, która się do niego zastosowała, co może uzasadniać przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.Stan faktyczny
Skarżący Z. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o zwrocie wniosku. Organ błędnie pouczył skarżącego o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, podczas gdy właściwym środkiem był wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżący wniósł skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia przed organem.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia: - odrzucić skargę.
Skarżący Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku. W zaskarżonym postanowieniu organ administracji publicznej błędnie pouczył skarżącego o przysługującym środku odwoławczym wskazując, iż stronie służy prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, pomijając treść przepisów kpa, zgodnie z którymi w niniejszej sprawie stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia służy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Stosownie bowiem do treści art. 65 kpa jeżeli organ administracji, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Jednakże w myśl art. 127 § 2 w związku z art. 144 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Zważyć należy, iż stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270ze zm., zwana dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W omawianej sprawie organem pierwszoinstancyjnym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. a więc wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy winien być wniesiony do tego organu.
Tymczasem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu przez organem właściwym w sprawie, co czyni skargę niedopuszczalną.
Należy jednak zauważyć, iż stosownie do art.112 kpa błędne pouczenie w decyzji (postanowieniu) co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
Mając na uwadze treść powołanego wyżej przepisu wskazać należy, iż Z. G. składając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., może skutecznie domagać się przywrócenia terminu do jego wniesienia.
Tym niemniej skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należało uznać za niedopuszczalną.
Z tych też względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło