IV SA/Wa 579/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. A. i J. J. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa za bezzasadne postanawia: - odrzucić skargę. I. A. i J. J. w dniu 20 czerwca 2011 r. wystąpiły do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z wnioskiem o zbadanie poprawności wykonania prac geodezyjnych przez uprawnionego geodetę – W. S. Pismem z dnia 1 sierpnia 2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek, informując skarżące o krokach jakie przedsięwziął w niniejszej sprawie. Organ wskazał, że nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie odpowiedzialności zawodowej wobec uprawnionego geodety. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, zawartym w piśmie z dnia 1 sierpnia 2011 r., skarżąca J. J., działając przez pełnomocnika r.pr. W. D., złożyła do Głównego Geodety Kraju skargę na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpatrzenia skargi złożonej przez nią oraz I. A. na działanie geodety W. S. Po dokonaniu analizy materiału dowodowego Główny Geodeta Kraju pismem z dnia [...] listopada 2011 r. udzielił J. J. odpowiedzi, w której wskazał, iż skarga na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpoznania skargi na geodetę w związku ze sporządzoną przez niego opinią dla potrzeb sądu powszechnego, była bezzasadna. Pismem z dnia 4 stycznia 2012 r. pełnomocnik J. J. wezwał Głównego Geodetę Kraju do usunięcia naruszenia prawa "polegającego na przyjęciu, iż praca geodezyjna i kartograficzna wykonana przez biegłego, która potem stanowi podstawę do wprowadzenia zmian granic w zasobie geodezyjnym i kartograficznym nie jest pracą kartograficzną i geodezyjną w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne". Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] Główny Geodeta Kraju, działając na podstawie art. 37 § 1 Kpa i art. 123 Kpa, uznał przedmiotowe wezwanie za bezzasadne. Pismem z dnia 22 lutego 2012 r. I. A. i J. J. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę domagając się uchylenia czynności Głównego Geodety Kraju i nakazanie temu organowi dokonania kontroli nadzorczej poprawności wykonania przez uprawnionego geodetę W. S. opinii technicznej dla Sądu Rejonowego w C., sygn. akt [...]. Wobec tego, iż treść przedmiotowej skargi nie wskazywała jednoznacznie o uchylenie jakich czynności Głównego Geodety Kraju skarżące wnoszą, pismem Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. wezwano skarżące do jednoznacznego wskazania przedmiotu zaskarżenia. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżące w piśmie z dnia 18 lipca 2012 r. wskazały, iż przedmiotem wniesionej przez nich skargi jest postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] uznające ich wezwanie do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podstawę prawną kwestionowanego przez skarżące postanowienia Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] stanowił art. 37 Kpa. Przepis ten w § 1 stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stwierdzić należy, że na rozstrzygnięcie w trybie tego przepisu nie przysługuje już żaden środek odwoławczy. Zgodnie z art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia zażalenia czy innego środka zaskarżenia na tego typu rozstrzygnięcie stwierdzić należy, iż nie przysługuje na nie również skarga do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 Kpa nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwania do usunięcia naruszenia prawa na niezałatwienie sprawy w terminie jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, którego zażalenie (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) dotyczy. Stanowisko organu wydane w trybie art. 37 § 1 ma zatem charakter wpadkowy (incydentalny). Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2012 r., wydane w trybie art. 37 § 1 i 123 Kpa, nie mieści się w kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Zatem skarga wniesiona na takie postanowienie, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.