IV SA/Wa 581/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi H. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1091/07 postanawia ustanowić dla H. B. radcę prawnego. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1091/07. W dniu 8 lipca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, iż jest osobą starszą, sprawa jest dla niej skomplikowana. Przyczyną odrzucenia jej skargi przez sąd było nieusunięcie braków formalnych skargi, skarżąca jednak nie wie o jakie braki chodzi. Z tego też względu wnosi o ustanowienie radcy prawnego w celu prowadzenia sprawy o wznowienie postępowania oraz zaskarżenia postanowienia Sądu z dnia 24 czerwca 2010 r. wydanego w niniejszej sprawie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że skarżąca zamieszkuje a synem, synową i wnukiem. Nie posiada żadnego majtku. Syn i synowa posiadają nieruchomość rolną o pow. 1,90 ha, dom drewniany i budynki gospodarcze. Wnioskodawczyni uzyskuje dochody z tytułu renty w wysokości 1080 zł, jej syn – T. B. ok. 1000 zł z tytułu działalności gospodarczej, natomiast synowa – ok. 1100 zł z tytułu umowy o pracę. Wnioskodawczyni podniosła, iż na lekarstwa wydaje ok. 250 - 350 zł miesięcznie. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2010 r. H. B. została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z posiadanych rachunków bankowych (ewentualnie oświadczenia o nieposiadaniu rachunków bankowych), dokumentów potwierdzających uzyskiwane dochody, informacji na temat wydatków ponoszonych na utrzymanie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała oświadczenie, iż nie posiada rachunków bankowych. Oświadczyła także, iż syn T. B. nie jest w stanie określić, jakie dokładnie są jego miesięczne dochody. Uzyskał środki w wysokości 17 500 zł na podjęcie działalności gospodarczej – usługi remontowo – budowlane. Opłaca składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 400 zł miesięcznie. Jego możliwości zarobkowe są ograniczone wskutek choroby (zapalenie stawów). W czasie letnim zarabiał ok. 1000 – 1020 zł, zaś w zimie nie uzyskiwał żadnych dochodów. Według oświadczenia skarżącej uzyskiwane dochody pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Do pisma skarżąca dołączyła odcinek świadczenia rentowego, kartę informacyjna z zakładu opieki zdrowotnej w sprawie choroby syna, umowę w sprawie przyznania T. B. środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz kopię zeznania podatkowego za 2009 r. synowej – E. B. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, należało uznać, ze zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przypadku złożenia wniosku o udzielenie prawa pomocy, na wnioskodawcy spoczywał ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że w jej przypadku spełniona jest przesłanka skutkująca przyznaniem prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Biorąc pod uwagę, że wnioskodawczyni i jej rodzina (5 osób) uzyskują - według jej oświadczenia - łączny dochód w wysokości ok. 3000 zł, nie posiadają żadnych oszczędności, należało uznać, że poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe skarżącej. Należy zauważyć, że ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w sprawie. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. B. Od przedmiotowego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą konstytucyjnego prawa do sądu Z powyższych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy – P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.