IV SA/Wa 582/10
WyrokWSA w Warszawie2010-09-23
Skład orzekający: Kaja Angerman, Alina Balicka, Krystyna Napiórkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie stronie kserokopii decyzji administracyjnej, na jej prośbę, po upływie terminu do wniesienia odwołania przez strony postępowania, skutkuje rozpoczęciem biegu nowego terminu do wniesienia odwołania przez tę stronę?Ratio decidendi
Doręczenie stronie kserokopii decyzji administracyjnej na jej prośbę, po upływie terminu do wniesienia odwołania przez strony postępowania, nie skutkuje rozpoczęciem biegu nowego terminu do wniesienia odwołania. Organ administracji publicznej prawidłowo stwierdza niedopuszczalność odwołania wniesionego po terminie, zgodnie z art. 134 K.p.a., co znajduje potwierdzenie w zasadzie trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 § 1 K.p.a.).Stan faktyczny
Minister Środowiska stwierdził niedopuszczalność odwołania J. L. od decyzji Wojewody udzielającej pozwolenia zintegrowanego na składowisko odpadów, ponieważ odwołanie zostało wniesione po terminie. Skarżący J. L. twierdził, że termin do wniesienia odwołania powinien być liczony od daty doręczenia mu kserokopii decyzji, o którą się zwrócił. Sąd rozpatrywał skargę na postanowienie Ministra.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2010 r. sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. oddala skargę; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. M. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Minister Środowiska na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania J. L. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. udzielającej C. z siedzibą w N. pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji - składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętnych w miejscowości W., gm. T.
W uzasadnieniu orzeczenia organ podał, iż wymieniona decyzja została doręczona stronom postępowania w dniu [...] października 2007 r. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Wobec tego decyzja stała się ostateczna w dniu [...] października 2007 r. Minister podniósł, iż złożenie odwołania po tym terminie jest niedopuszczalne. Natomiast odwołanie J. L. wpłynęło w dniu [...] grudnia 2009 r, a zatem zostało ono wniesione od decyzji, która była już ostateczna.
Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Ministra Środowiska, J. L. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, iż jest bezsporne, że o doręczenie decyzji z dnia [...] września 2007r. wystąpił do Wojewody [...] i decyzja ta została mu doręczona w dniu [...] listopada 2009r. Odwołanie zostało wniesione w dniu [...] grudnia 2009r., a zatem z zachowaniem czternastodniowego terminu.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego nieuwzględnienia przez organ doręczenia decyzji skarżącemu w dniu [...] listopada 2009r., Minister wyjaśnił, iż J. L. zwrócił się w dniu [...] października 2009r. (organ mylnie podał datę pisma, gdyż w aktach sprawy znajduje się pismo skarżącego opatrzone datą [...] październik 2009r. i datą wpływu [...] listopada 2009r.) z prośbą o "wgląd lub przesłanie" mu decyzji, która wydana została w przedmiocie prowadzenia przez C. składowiska odpadów w miejscowości W., gm. T. Organ pierwszej instancji, czyniąc zadość przepisom ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz
ocenach oddziaływania (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), pismem z dnia [...] października 2009r. (organ pomyłkowo podał datę pisma, gdyż z akt sprawy wynika, że jest to pismo z dnia [...] listopada 2009r., nr [...]) przesłał skarżącemu potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2007r.
Minister podniósł, iż skarżący mylnie uznał, iż udostępnienie mu decyzji spowodowało możliwość wniesienia odwołania w ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy przedstawionych Sądowi, strona skarżąca nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym w toku którego w dniu [...] września 2007 r. Wojewoda [...] wydał decyzję udzielającą C. pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie składowiska odpadów w miejscowości W. W postępowaniu tym organ uznał za strony postępowania N. i C. Objętą odwołaniem decyzję doręczono stronom biorącym udział w postępowaniu w dniu [...] października 2007 r. (dowód: data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Żadna z tych stron nie wniosła odwołania, a zatem przedmiotowa decyzja nabrała waloru ostateczności z dniem [...] października 2007r. Gdyby strona skarżąca złożyła odwołanie przed upływem terminu do jej zaskarżenia przez strony biorące udział w postępowaniu, tj. przed dniem [...] października 2007 r. wówczas obowiązkiem organu drugiej instancji byłoby rozpoznanie tego odwołania i rozstrzygnięcie go. W przypadku stwierdzenia, że odwołującemu nie przysługuje przymiot strony należałoby umorzyć postępowanie odwoławcze. W sytuacji, kiedy podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu wniósł odwołanie po upływie terminu wniesienia odwołania dla stron biorących udział w postępowaniu, to obowiązkiem organu jest stwierdzenie w trybie art. 134 k.p.a., niedopuszczalności odwołania. Stosownie bowiem do przepisu art. 16 §1 k.p.a., wyrażającego zasadę trwałości decyzji ostatecznych, decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach
przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub ustawach szczególnych.
Stwierdzić zatem należy, że Minister Środowiska prawidłowo orzekł o niedopuszczalności odwołania wniesionego przez skarżącego od decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r.
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd za nieuprawniony uznał zarzut podniesiony w skardze, iż Minister Środowiska nie uwzględnił daty [...] listopada 2009r, jako dnia, od którego rozpoczynał bieg czternastodniowy termin do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2007r. Doręczenie skarżącemu kserokopii wymienionej decyzji nastąpiło w związku z jego pismem z dnia [...] października 2009r., w którym zwrócił się z prośbą o wgląd albo przesłanie decyzji wydanej dla zarządzającego składowiskiem we W., gdyż jego zdaniem "jest to wysypisko dzikie i nie spełnia żadnych norm", Z uwagi na charakter przedsięwzięcia, którego dotyczyła wymieniona decyzja Wojewody [...], a mianowicie było to przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia uwarunkowań związanych z klasyfikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), jak również przedmiot rozstrzygnięcia tj. udzielenie pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji składowisko odpadów, w postępowaniu tym organ administracji miał obowiązek zapewnić możliwość udziału społeczeństwa (art. 218 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r.- Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 129 z 2006r, poz. 902 ze zm.) według stanu na dzień wydania w/w decyzji Wojewody [...]). Ponadto, zgodnie z art.4 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), która weszła w życie z dniem 15 listopada 2008r., każdy ma prawo do informacji o środowisku i jego ochronie na warunkach określonych ustawą. Przepisy tej ustawy nie precyzują kogo określa się pojęciem "każdy". Zgodnie z postanowieniami art. 37 ust. 1 Konstytucji RP, wskazuje się tego, kto legalnie podlega pod władzę Rzeczypospolitej Polskiej. W jego zakresie przedmiotowym będą się zatem znajdować wszystkie osoby przebywające legalnie na terenie Polski.
Stwierdzić należy, iż słusznie organ odwoławczy podniósł w odpowiedzi na skargę, iż doręczenie przez organ pierwszej instancji skarżącemu kserokopii określonej powyżej decyzji Wojewody [...] było czynnością związaną z realizacją jego ustawowego prawa do informacji o środowisku i jego ochronie.
Dodatkowo nadmienić należy, iż zgodnie ze stanowiskiem doktryny i utrwalonym orzecznictwem, po upływie terminu do wniesienia odwołania, osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, a pozostaje w przekonaniu, że przysługuje jej w sprawie przymiot strony, może skutecznie się bronić przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego na zasadzie art. 145§1 pkt 4 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art. 250 cytowanej ustawy, Sąd przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło