IV SA/Wa 59/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi M. S. i W. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: przyznać adwokatowi R. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 2.400 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 552 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. W piśmie z dnia 22 sierpnia 2014 r. M. S. i W. S. wnieśli skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania. Skarżący zakwestionowali wysokość ustalonego odszkodowania, twierdząc, że powinno być ono podwyższone o kwotę 21.092,98 zł. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 października 2014 r. w przedmiotowej sprawie zwolniono skarżących od kosztów sądowych i ustanowiono dla nich adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem stron wyznaczyła adwokata R. S. Wyznaczony pełnomocnik na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). W przedmiotowej sprawie skarżący kwestionowali wysokość odszkodowania ustalonego w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji. Twierdzili, że powinno być ono podwyższone o kwotę 21.092,98 zł. Taką też kwotę wskazali w skardze i wniosku o przyznanie prawa pomocy, jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z art. 215 § 2 ppsa oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. Wartość przedmiotu zaskarżania, która w przedmiotowej sprawie stanowi różnicę pomiędzy wysokością odszkodowania ustaloną w zaskarżonej decyzji a wysokością odszkodowania, jakiej domagają się skarżący (tak Naczelny Sąd Administracyjny np. w postanowieniach: z dnia 10 października 2014 r. sygn. akt I OZ 1014/13, z dnia 22 lipca 2010 r. sygn. akt I OZ 543/10), wynosi zatem 21.092 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Według § 6 pkt 5 rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł stawka minimalna wynosi 2.400 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.