IV SA/Wa 590/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA - Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 16 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dowodu osobistego postanawia: - odrzucić skargę. Skarżąca - S. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania dowodu osobistego. Dodatkowo w dniu 28 września 2004r. ( data wniesienia pisma do sądu) skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznając wniosek skarżącej w sprawie przyznania prawa pomocy Sąd uznał, że strona jest w stanie ponieść koszty postępowania w niniejszej sprawie i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), postanowieniem z dnia 22 listopada 2005r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Przedmiotowe postanowienie doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 6 grudnia 2004r. Doręczenie postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w świetle art. 72 cytowanej ustawy, należy uznać za prawidłowe. Skarżąca prawidłowo pouczona o możliwości zaskarżenia postanowienia wniosła sprzeciw w dniu 13 grudnia 2004r. ( data wniesienia pisma do sądu). Rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2004r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 stycznia 2005r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie wraz z pouczeniem o środkach zaskarżenia zostało awizowane w dniu 14 lutego 2005r, a następnie pozostawiono je w placówce pocztowej na okres 7 dni. Wobec nie podjęcia przesyłki w powyższym, zgodnie z art. 73 powołanej ustawy postanowienie to należało zatem uznać za doręczone prawidłowo z dniem 21 lutego 2005r. Skarżąca prawidłowo pouczona o możliwości zaskarżenia postanowienia nie wniosła zażalenia. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz.2193) w związku z art. 233 oraz art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), skarga wniesiona w sprawie niniejszej podlegała opłacie sądowej (wpisowi), którą strona winna była uiścić przy wniesieniu skargi. W tej sytuacji – stosownie do treści art. 220 § 1 powołanej ustawy – zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 czerwca 2005r. ( k- 41 ), wobec ustanowienia przez skarżącą pełnomocnika do reprezentowania jej w niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 lipca 2005r. Ponieważ wpis od skargi nie został uiszczony w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności, skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.