IV SA/Wa 597/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać radcy prawnemu A. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 lutego 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 597/15 oddalił skargę. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 września 2015 r. przyznał radcy prawnemu A. S. kwotę 360 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji i w postępowaniu zażaleniowym oraz kwotę 82,80 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik skarżącego zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku z dnia 25 września 2015 r. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono jej w dniu 3 grudnia 2015 r. W dniu 15 grudnia 2015 r. wyznaczona radca prawny złożyła do akt sprawy sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 25 września 2015 r., a także dowód przekazania tej opinii skarżącemu. Jednocześnie pełnomocnik zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej polegającej na sporządzeniu rzeczonej opinii i przekazaniu jej skarżącemu. Oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Z nadesłanych pism wynika, że pełnomocnik nosi obecnie nazwisko na "S.". Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się radca prawny A. S., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 597/15. Wyznaczona radca prawny powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.