IV SA/Wa 598/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.S. i A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.S. i A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1). ustanowić dla J. S. i A. S. radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., 2). wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oddalić. Po wydaniu w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 2 października 2008 r. wyroku oddalającego skargę J. i A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dna [...] października 2008 r., skarżący zwrócili się do Sądu o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W nadesłanych do Sadu w dniu 17 grudnia 2008 r. formularzach PPF skarżący wskazali, że są rodziną wielodzietną, a jedynym ich dochodem jest renta inwalidzka skarżącej w wysokości 430 zł. Oświadczyli ponadto, iż A. S. jest osobą bezrobotną i pracuje jedynie dorywczo, natomiast dwie ich najstarsze córki, które podjęły pracę, całe swoje dochody przeznaczają na spłatę kredytu studenckiego. Posiadany przez wnioskodawców majątek trwały to dom o pow. mieszkalnej 80 m2 oraz gospodarstwo rolne o pow. 2,2 ha. Uzupełniając na wezwanie Sadu przedmiotowy wniosek skarżący udokumentowali swoje miesięczne wydatki oraz przedłożyli stosowne zaświadczenia potwierdzające ich trudną sytuacje majątkową, m.in. zaświadczenia z urzędu pracy potwierdzające status skarżącego jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, harmonogram spłat kredytu wraz ze zmianą jego oprocentowania oraz deklaracje podatkową za rok 2007 r. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie należy zaznaczyć, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 25 czerwca 2008 r. skarżący zostali zwolnieni od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, iż przyznanie prawa pomocy w tym zakresie rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne, dotyczy zatem również zwolnienia od kosztów sadowych w postępowaniu przez Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, należy uznać za bezzasadny. Rozpoznając natomiast wniosek skarżących w zakresie ustanowienia radcy prawnego, należy wskazać, iż zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie informacji podanych przez wnioskodawców we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w piśmie z dnia 28 stycznia 2009 r. uznano, że spełniają oni przesłankę, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie. Należy mieć na uwadze, iż jedynym stałym dochodem rodziny skarżących jest renta rodzinna J. S. w wysokości 430 zł netto, bowiem skarżący A. S. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jak wynika z oświadczenia skarżących, obecnie na ich utrzymaniu pozostaje dwóch synów. Powyższy dochód służy zatem do utrzymania czteroosobowej rodziny. Wskazane okoliczności dają podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżących uzasadnia przyznanie im prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.