IV SA/Wa 598/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-04-18
Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie socjalne w łącznej wysokości 1350 zł na trzy osoby, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?Ratio decidendi
Osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym nie posiada majątku, oszczędności ani możliwości zarobkowania, a jej jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie socjalne, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Nieudzielenie prawa pomocy w takiej sytuacji mogłoby wiązać się z pozbawieniem strony prawa do sądu.Stan faktyczny
Skarżąca L. G. wniosła skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców i jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca wraz z rodziną nie posiada majątku, a jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie socjalne w wysokości 1350 zł. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
1) zwolniono L. G. od kosztów sądowych, 2) ustanowiono dla L. G. adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: 1) zwolnić L. G. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla L. G. adwokata.
Wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszarów Schengen, L. G. (dalej "skarżąca") złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF oraz wyjaśnień zawartych w piśmie z dnia 13 kwietnia 2016 r. wynika, że skarżąca wraz z mężem i małoletnią córką nie posiadają żadnego majątku. Rodzina otrzymuje świadczenie socjalne w łącznej wysokości 1350 zł.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając sytuację materialną skarżącej wzięto pod uwagę, że nie posiada ona żadnego majątku, oszczędności, możliwości zarobkowania. Jedyne źródło utrzymania stanowi pomoc socjalna –w łącznej wysokości 1350 zł (na trzy osoby). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielenie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do Sądu.
Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło