IV SA/Wa 60/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. H. G. (obywatel [...]) wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy nadania skarżącej statusu uchodźcy, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie. Skarżący oświadczył, że utrzymuje się z pomocy socjalnej tj. świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości 775 zł. miesięcznie. Strona skarżąca nie posiada mieszkania i innych nieruchomości oraz oszczędności. Stwierdzono, co następuje: Wniosek skarżącego jest uzasadniony. Zdaniem referendarza sądowego H. G. wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Sytuacja majątkowa skarżącego jest skomplikowana. Pomoc otrzymywana od państwa polskiego ma charakter tymczasowy (art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. z 2012r., poz. 680) i z jest przeznaczona na niezbędne wydatki związane z utrzymaniem poza ośrodkiem dla cudzoziemców. Wnioskodawca nie osiąga innych dochodów, nie posiada przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Biorąc powyższe pod uwagę, referendarz stwierdza, że uiszczenie przez skarżącego kosztów sądowych tej sprawy (na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi w wysokości 300 zł.) spowodowałoby, że nie byłby on w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Mając powyższe na względzie, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.