IV SA/Wa 602/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2013 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie przekazania do innego państwa i umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy I. oddala skargę; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Przedmiotem skargi wniesionej przez A. K. (dalej: "skarżący") jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2012 nr [...] o przekazaniu cudzoziemca do C. i umorzeniu postępowania o nadanie statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Skarżący będący obywatelem B., deklarujący narodowość [...] po zatrzymaniu przez Straż Graniczną w dniu 29 października 2012r. w związku z nielegalnym pobytem na terytorium RP, złożył kolejny wniosek o nadanie statusu uchodźcy w RP. Po ustaleniu, że cudzoziemiec przybył do Polski z C., Wydział Postępowań Dublińskich skierował do władz [...] wniosek o przejęcie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku złożonego przez cudzoziemca, na podstawie art. 20 ust. 1 lit. c rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003. Pismem z dnia 26 listopada 2012r. władze Republiki C. wyraziły zgodę na przejęcie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku cudzoziemca. Wobec tego Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] grudnia 2012 nr [...] orzekł o przekazaniu cudzoziemca do C. i umorzeniu postępowania o nadanie statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie. Podniósł w nim w szczególności, iż w sprawie został naruszone przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepisy rozporządzenia Rady (WE) 343/2003. Skarżący powołał się w tym zakresie na art. 3 ust. 2 rozporządzenia podnosząc, że jego wniosek azylowy powinien być rozpatrzony w Polsce, ponieważ obawia się, że w C. może mu grozić niebezpieczeństwo. Skarżący wskazał też na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 7, 8, 77 i 107 § 3 k.p.a. Po rozpatrzeniu odwołania Rada do Spraw Uchodźców decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2012 nr [...] o przekazaniu cudzoziemca do C. i umorzeniu postępowania o nadanie statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że w ramach postępowań dublińskich skierowany został wniosek do władz Republiki C. o przejęcie odpowiedzialności z rozpatrzenie wniosku azylowego złożonego przez Skarżącego na podstawie art. 16(1) Rozporządzenia Rady (WE) nr 34/2003. Władze [...] wyraziły zgodę na przejęcie odpowiedzialności za rozpatrzenie tego wniosku. W tej sytuacji postępowanie o nadanie statusu uchodźcy w Polsce stało się bezprzedmiotowe. Rada podkreśliła, że w sprawie skarżącego zapadły już poprzednio dwie decyzje o przekazaniu go władzom [...] w związku z faktem, że władze te wyraziły zgodę na rozpatrzenie jego wniosku azylowego. Również i tym razem władze C. decyzją z dnia [...].11.2012 r. wyraziły zgodę na przejęcie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku azyiowego A. K. W tej sytuacji niesprecyzowane obawy skarżącego przed pobytem w C. nie mogą być podstawą do zrezygnowania przez władze polskie z przewidzianej w stosownych przepisach procedury. Rada wskazała, że w przypadku, gdy Państwo Członkowskie, któremu złożono wniosek, zgadza się na przejęcie osoby ubiegającej się o azyl, Państwo Członkowskie, w którym złożony został wniosek o udzielenie statusu uchodźcy, powiadamia wnioskodawcę o decyzji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie wniosku oraz o obowiązku przekazania wnioskodawcy do odpowiedzialnego Państwa Członkowskiego. Na powyższą decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga A. K. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżona decyzja jest błędna i niezgodna z prawem. W skardze podkreślono, że wniosek azylowy powinien zostać rozpatrzony w Polsce. W odpowiedzi na skargę Rada do Spraw Uchodźców podtrzymała stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie istotne jest, że skarżący przybył do Polski z Państwa Członkowskiego UE tj. z Republiki C. gdzie (jak wynika z akt sprawy) wjechał legalnie. Należy podkreślić, że w sprawie skarżącego zapadły już poprzednio dwie decyzje o przekazaniu go władzom [...] w związku z faktem, że władze te wyraziły zgodę na rozpatrzenie jego wniosku azylowego. Pomimo tego skarżący nielegalnie powracał do Polski. Również obecnie władze C. wyraziły zgodę na przejęcie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku azylowego A. K. Zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. e rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określenia Państwa Członkowskiego właściwego do rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z Państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. UE.L nr 50, poz. 1 z późn. zm.), Państwo Członkowskie odpowiedzialne za rozpatrywanie wniosku o udzielenie azylu na podstawie ww. rozporządzenia jest zobowiązane do przyjęcia z powrotem osoby, której wniosek został odrzucony i która przebywa na terytorium innego Państwa Członkowskiego bez pozwolenia. W tym miejscu przypomnieć należy, że poza sporem pozostawała kwestia nielegalnego przebywania cudzoziemca na terenie Polski, tj. w tym przypadku na terenie innego Państwa Członkowskiego". W piśmie z dnia 26 listopada 2012 r. władze [...] zaakceptowały przejęcie odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku cudzoziemca. W tej sytuacji Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zobowiązany był do wydania decyzji o przekazaniu skarżącego do C. w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy o ochronie cudzoziemców i umorzeniu postępowania w sprawie złożonego wniosku statusowego na podstawie art. 105 §1 k.p.a. Stosownie bowiem do treści ww. przepisu ustawy o ochronie, jeżeli w toku postępowania inne państwo członkowskie, odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003, wyrazi zgodę na przejęcie wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, organ prowadzący postępowanie wydaje decyzję o ich przekazaniu i o umorzeniu postępowania. Jednocześnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003, wynika, iż w przypadku, gdy Państwo Członkowskie, któremu złożono wniosek, zgadza się na przejęcie osoby ubiegającej się o azyl, Państwo Członkowskie, w którym złożony został wniosek o udzielenie azylu, powiadamia wnioskodawcę o decyzji dotyczącej nierozpatrywania wniosku oraz o obowiązku przeniesienia wnioskodawcy do odpowiedzialnego Państwa Członkowskiego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd stwierdza, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, , poz.1348 ze zm.)