IV SA/Wa 604/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. A. w upadłości likwidacyjnej na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Dnia 23 lutego 2012 r. (data stempla pocztowego) I. S. A. w upadłości likwidacyjnej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekazywanie odpadów podmiotom, które nie uzyskały wymaganych zezwoleń. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wskazać należy, iż zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 29 ppsa, aby organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej (oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową) wykazały dokumentem swoje umocowania przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie Sądu, w którym to zostanie dokładnie określony brak i termin, w jakim strona winna go uzupełnić oraz pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku we wskazanym terminie (art. 49 § 1 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Czyniąc zadość przywołanym przepisom, zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2012 r. wezwano Skarżącą Spółkę do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu przy piśmie z dnia 20 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego) nadesłano kopię odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców KRS, jednakże dokument ten jest niekompletny. Nie zawiera on bowiem części danych, w szczególności brak jest rubryki z informacją o osobie ustanowionej syndykiem upadłego. Świadczy to o niedbalstwie w prowadzeniu własnej sprawy przez stronę (niestarannie wykonano kopie dokumentu). Przy czym do pisma z dnia 20 kwietnia 2012 r. nie załączono innego dokumentu z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (np. postanowienia o ogłoszeniu upadłości). Wobec powyższego uznać należało, że Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, tak więc jej skarga z dnia 23 lutego 2012 r. dotknięta jest brakiem uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, a skutkującym koniecznością jej odrzucenia. Ponadto zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ppsa skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 83 § 3 ppsa oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z powyższych przepisów wynika, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji odrzuceniem skargi. Ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia przez I. S. A. w upadłości likwidacyjnej skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2012 r. doręczoną w dniu 23 stycznia 2012 r., był dzień 22 lutego 2012 r. Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty (k. 5) wynika, iż skarga została nadana w urzędzie pocztowym dnia 23 lutego 2012 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.