IV SA/Wa 607/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi N. A. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia 1) zwolnić N. A. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla N. A. adwokata. N. A. (dalej "skarżący") wraz ze skargą na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF oraz z dokumentów dołączonych do wniosku wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką i niepełnosprawnym bratem. Skarżący jest bezrobotny, jego matka otrzymuje wynagrodzenie z tytułu emerytury w wysokości 1037,59 zł oraz z tytułu umów zlecenia w wysokości 1200 zł netto. Brat otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 450 zł. Skarżący podniósł, że nie może znaleźć pracy, nie posiada wykształcenia, ponadto musi zajmować się niepełnosprawnym bratem (w tym jeździć z nim na wizyty kontrolne do szpitala). Skarżący podniósł także, że on i jego rodzina musi borykać się ze skutkami przejścia w lipcu 2015 r. nawałnicy, w wyniku której zerwany został dach na budynku mieszkalnym i całkowicie zostały zniszczone zabudowania gospodarcze. Matka skarżącego zmuszona była zaciągnąć kredyt na niezbędne remonty. Skarżący wymienił następujące wydatki miesięczne; kredyt – 711 zł, ubezpieczenie – 50 zł, rachunki – 650 zł, podatki 86 zł, wywóz śmieci – 60 zł, opłaty za telefon – 80 zł, koszty leczenia – 400 zł, leki – 100 zł. Ponadto przedłożył kopię umowy kredytowej (zawartej w październiku 2015 r. na kwotę 38 424,12 zł), fakturę za energię elektryczną, informację o wysokości sumy ubezpieczenia, kopię decyzji o waloryzacji emerytury, fakturę za remont dachu (na kwotę 20 520 zł). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy. Oceniając złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z informacji zawartych we wniosku oraz kopii dokumentów dołączonych do wniosku wynika, że łączny dochód w rodzinie skarżącego wynosi 2687,59 zł na trzy osoby. Jak wynika z oświadczenia skarżącego oraz nadesłanych kopii rachunków i faktur, dochody te są przeznaczane na utrzymanie konieczne. Co prawda, odnosząc się do konieczności spłaty zaciągniętego kredytu, należy podkreślić, że w orzecznictwie sądowym ustabilizował się pogląd, że obowiązek spłaty zobowiązań kredytowych nie stanowi przesłanki, która obliguje do przyznania prawa pomocy w zakresie wnioskowanym przez skarżącego. Spłata kredytów nie może być uznawana za wydatek, którego ponoszeniu należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Jednak w tej konkretnej sytuacji, nie może zostać pominięte, że kredyt został zaciągnięty w związku z koniecznością remontu nieruchomości (w tym naprawy całkowicie zerwanego dachu), zniszczonej w wyniku nagłego, nieprzewidzianego zdarzenia losowego. Wobec powyższego uznano, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia adwokata z własnych środków. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.