IV SA/Wa 607/16

Dnia 23 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. A. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2015 roku znak sprawy: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. N. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2015r., znak sprawy [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów na terenie przy ul. [...] w B. bez wymaganego zezwolenia. W skardze N. A. wniósł o "wstrzymanie egzekucji" administracyjnej kary pieniężnej do czasu zakończenia postępowania przed sądem. W piśmie procesowym z dnia 21 marca 2016 roku skarżący sprecyzował, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest współwłaścicielem w 1/8 części nieruchomości, w której mieszka jego siostra z mężem oraz czwórką dzieci. Skarżący obawia się, że w toku egzekucji administracyjnej jego udział w nieruchomości może zostać obciążony hipoteką przymusową (wniosek k. 15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu. Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary – 10.000 złotych, stwierdzić należy, że uiszczenie jej może rodzić poważne trudności dla skarżącego. Skarżący, jak wynika z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz znajdujących się w aktach kopii dokumentów, jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z prac dorywczych. Prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, której dochody miesięczne wynoszą 2.237,59 zł oraz z bratem, który utrzymuje się z renty w wysokości 450 zł. Dochody te wystarczają jedynie na pokrycie koniecznego utrzymania i spłatę kredytu zaciągniętego na remont domu. W tej sytuacji uiszczenie kwoty 10.000 złotych może spowodować dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki finansowe. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.