IV SA/Wa 61/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Asesor WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.) Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2004 r. sprawy ze skargi M. M. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; 2. wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P.- po rozpoznaniu odwołania M. M. i M. S. - utrzymało w mocy decyzję Prezydenta P. z dnia [...] września 2003 r. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na podział działki o nr ewidencyjnym [...] wraz z budynkiem położonej w P. przy ul [...]. Decyzja organu I instancji określała warunki podziału działki wskazując, m.in., iż podział ten ma przebiegać wzdłuż linii oznaczonej kolorem czerwonym przedstawionym na załączniku graficznym z zachowaniem na całej wysokości budynku ścian oddzieleń przeciwpożarowych. Dodatkowo decyzja ta ustalała linie rozgraniczające ulicy [...] ( oznaczonej na załączniku graficznym KDl/2) w rozstawie 12 m tj. 2 m od istniejącej linii rozgraniczającej ulicy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że podstawą prawną wydanej opinii jest art. 94 ust.l ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 ( tj. Dz.U. 2000 r. nr 46 poz. 543), zgodnie z którym w razie braku planu miejscowego zasady podziału nieruchomości ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej w trybie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym. Na terenie objętym wnioskiem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc obowiązującą z dniem 31 grudnia 2002 r. Wobec powyższego organ rozpoznał sprawę na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tj. Dz.U nr 15 poz. 139 z, 1999 z późn.zm.). Art. 44 ust. 1 tej ustawy wskazuje, że w przypadku braku planu wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu następuje po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej. Decyzje - w omawianym wypadku - przygotowuje osoba posiadająca uprawnienia urbanistyczne.(art. 40 ust.2) Samorządowe Kolegium Odwoławcze oceniło, że został zachowany tryb wydawania decyzji przez organ I instancji wskazany w w/w przepisach albowiem dnia [...] kwietnia 2003 r. odbyła się rozprawa administracyjna zaś postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. Wojewoda [...] stwierdził zgodność z prawem ustalonych warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na podział działki nr [...] wraz z budynkiem. Decyzja o warunkach zabudowy została przygotowana przez osobę posiadającą uprawnienia urbanistyczne. W ocenie organu odwoławczego w przypadku poprawności trybu postępowania przeprowadzonego przez organ I instancji oraz wobec postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutów zawartych w odwołaniu a wydana przez organ I instancji decyzja jest zgodna z prawem. Skargę od powyższej decyzji wnieśli M. M. i M. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazali, że nie zgadzają się z proponowanym w zaskarżonej decyzji sposobem podziału działki poprzez wyłączenie z podziału części nieruchomości przeznaczonej na poszerzenie ulicy [...], twierdząc, że podziałowi winna podlegać cała nieruchomość o powierzchni łącznie [...] m2. Wydzielenie działki z przeznaczeniem na poszerzenie ulicy [...] o [...] m winno odbyć się w innym, odrębnym trybie. Podkreślili jednocześnie, że nie sprzeciwiają się, - co do zasady poszerzeniu tej ulicy. Dodatkowo podnieśli, że ich nieruchomość zabudowana jest budynkiem bliźniaczym oraz 2 garażami. Wobec powyższego podział nieruchomości winien nastąpić w trybie art. 95 ust. 1 Ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie powołując się na wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona Zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Kwestię podziału nieruchomości regulują m.in. przepisy rozdziału 1 dział III ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tj. Dz.U. z 2000 r. nr 46 poz. 543 z późn. zm.) Podstawą prawną zaskarżonej decyzji -jak wskazał organ - był art. 94 cyt. wyżej ustawy, który reguluje zasady podziału nieruchomości w sytuacji braku planu miejscowego. W takiej sytuacji przepis nakazuje ustalenia zasad podziału w trybie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jednocześnie jednak art. 95 pkt 1 omawianej ustawy stanowi, że w przypadku podziału nieruchomości zabudowanej co najmniej 2 budynkami wzniesionymi na podstawie pozwolenia na budowę gdy podział ma polegać na wydzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli, wskazanych we wspólnym wniosku, budynków oraz działek gruntu niezbędnych do prawidłowego korzystania z tych budynków podział ten może nastąpić niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że jeżeli nieruchomość, spełnia wymogi art. 95 pkt 1 i współwłaściciele złożą zgodnie wniosek o zniesienie współwłasności poprzez wydzielenie odrębnych, zabudowanych nieruchomości to organ wydający decyzję w przedmiocie podziału nie ma obowiązku badania zgodności jego projektu z miejscowym planem zagospodarowania. Tym samym więc w omawianej sytuacji może dojść do podziału także wtedy, gdy nieruchomość położona jest na terenie nie objętym planem zagospodarowania. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie albowiem poza sporem pozostaje, że obowiązujący na terenie objętym wnioskiem plan stracił moc z dniem 31.12.2002r. Biorąc dodatkowo pod uwagę, że wniosek o podział nieruchomości zabudowanej więcej niż 1 budynkiem wzniesionym na podstawie pozwolenia na budowę (budynek mieszkalny o charakterze bliźniaczym oraz 2 garaże) -złożyli zgodnie oboje współwłaściciele -ten właśnie przepis winien być podstawą rozstrzygnięcia sprawy. Organ ustalił natomiast zasady podziału nieruchomości w drodze decyzji o warunkach zabudowy, co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że już po wydaniu zaskarżonej decyzji skarżący złożyli ponownie wniosek o dokonanie podziału nieruchomości i decyzją z dnia [...].08.2004 r. Prezydent Miasta P. zatwierdził projekt podziału przedmiotowej nieruchomości a decyzja ta - jak wskazuje organ została wydana na podstawie tegoż właśnie art. 93 ust. 1 4 i 5 oraz art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tj. Dz.U. z 2000 r. nr 46 poz. 543). Niezależnie od powyższego uchybienia wskazać należy, że zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisu art. 41 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (tj. Dz.U. z 1999 nr 15 poz. 139). Zgodnie z treścią tego artykułu ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje na wniosek zainteresowanego a wniosek ten powinien zawierać m.in. określenie granic terenu objętego wnioskiem przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku na kopii mapy ewidencyjnej obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i najbliższe otoczenie tego terenu (ust. 1 i 2 pkt 1 tego artykułu).Zarówno w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i w doktrynie reprezentowany jest jednolity pogląd, że organ orzekający w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest związany treścią wniosku i nie jest dopuszczalne rozstrzygnięcie wykraczające poza jego granice, (tak m.in. wyrok NSA z 5.03.2001 r. IV S.A. 24/94). Wniosek o dokonanie podziału nieruchomości złożony przez M. M. i M.S. dotyczył działki nr [...] położonej w P. przy ul [...] o powierzchni [...] m2 w granicach wskazanych na załączonej kopii mapy. Tymczasem jak wynika z decyzji z dnia [...] września 2003 r oraz jej załącznika graficznego organ ustalił podział nieruchomości w innych granicach niż wnosili o to skarżący.- z pominięciem pasa gruntu o szerokości [...] m wzdłuż ul. [...] tj. części działki przeznaczonej na poszerzenie tej ulicy. Jednocześnie organ nie ustalił warunków zabudowy dla pozostałej części nieruchomości wskazując jedynie linię rozgraniczającą ulicy [...]. W tej sytuacji należało uznać, że wniosek M. M. i M. S. nie został prawidłowo rozpoznany i w konsekwencji również z tego powodu zaskarżona decyzja narusza wskazane wyżej przepisy prawa. Art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270) stanowi, że Sąd uchyla decyzje, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Z tych względów - wobec stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa zaskarżoną decyzję jak też decyzję organu I instancji należało uchylić. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji znalazło oparcie w treści art. 152 wskazanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. i jest wynikiem uwzględnienia skargi. Mając powyższe na uwadze na mocy powołanych wyżej przepisów należało orzec jak w sentencji.