IV SA/Wa 613/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W piśmie z dnia 15 stycznia 2017 r. A. K., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP w okresie 1 roku od dnia wykonania decyzji, zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen na okres 1 roku. W skardze zawarto wniosek o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu Skarżący podał, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia słuszny interes strony i nie jest ono sprzeczne z interesem społecznym, a dalszy pobyt cudzoziemca na terytorium RP nie stanowi zagrożenia obronności lub bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego. Wykonanie decyzji w przypadku korzystnego orzeczenia będzie powodowało istotne trudności związane z dokończeniem procedury w zakresie ochrony międzynarodowej i konieczność znacznych kosztów związanych z powrotem do Polski. Ponadto Skarżący wskazał, że w skardze zawarł szereg istotnych okoliczności związanych z przebiegiem postępowania w sprawie wydania decyzji o zobowiązaniu do powrotu. Wobec tego wykonanie decyzji uniemożliwi Skarżącemu udział w postępowaniu sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do art. 331 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2014 r., poz. 1650 ze zm.) w przypadku gdy cudzoziemiec złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, termin dobrowolnego powrotu lub termin przymusowego wykonania tej decyzji z mocy prawa przedłuża się do dnia wydania przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w sprawie tego wniosku. Niewątpliwie zaskarżona decyzji nadaje się do wykonania i podlega przymusowemu wykonaniu. W uzasadnieniu wniosku w niniejszej sprawie Skarżący podał, że wydalenie go z terytorium RP przed rozpoznaniem niniejszej sprawy pozbawi go możliwości udziału w postępowaniu sądowym. W ocenie Sądu już sama ta okoliczność przemawia za udzieleniem Skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że udzielenie ochrony tymczasowej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem cudzoziemca, stanowi bowiem o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i służy urzeczywistnieniu prawa strony do sądu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.