IV SA/Wa 615/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na działanie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanawia: odrzucić skargę E. K., obywatelka [...] wniosła skargę na działanie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Wniesiona skarga została sporządzona w języku [...] wobec tego zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 6 marca 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu tłumaczenia przysięgłego na język polski skargi lub skargi sporządzonej w języku polskim, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (k-77). Jak wynika z akt sprawy zarządzenie powyższe wraz z wezwaniem, zostało wysłane na adres do doręczeń wskazany przez Skarżącą (k-100). Przesyłka była dwukrotnie awizowana, tj. 16 października 2017 r. i następnie 24 października 2017r. Ponieważ nie została odebrana przez Skarżącą, 2 listopada 2017 r. zwrócono ją Sądowi (wpływ do Sądu 10 listopada 2017 r.). W tej sytuacji na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." przesyłkę należało uznać za doręczoną dnia 30 października 2017 r., tj. ostatniego dnia 14 - dniowego okresu, na jaki złożono ją w placówce pocztowej, liczonego od pierwszego awizo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej również "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Z kolei w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Aby móc ocenić, czy wniesiona skarga spełnia ww. wymagania powinna być sporządzona w języku urzędowym. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w siedmiodniowym terminie, ustawa przewiduje jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.) język polski jest językiem urzędowym organów, instytucji i urzędów podległych m.in. konstytucyjnym organom państwa powołanych w celu realizacji zadań tych organów. Oświadczenia składane tym organom muszą być dokonywane w języku polskim (art. 5 ust. 2 cyt. ustawy). Z treści art. 5 ust. 2 w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy o języku polskim wynika obowiązek prowadzenia wszelkich czynności procesowych w języku polskim. Ponadto, stosownie do art. 5 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2062 ze zm.), językiem urzędowym przed sądami jest język polski. W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenia tłumaczenia skargi sporządzonej w języku obcym, na język polski. Wezwanie uznano za doręczone skarżącej w dniu 30 października 2017 r. zatem termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 6 listopada 2017 r. Skarżąca nie uzupełniła tego braku w zakreślonym siedmiodniowym terminie, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia