IV SA/Wa 618/08
PostanowienieWSA w Warszawie2008-05-20
Skład orzekający: Monika Stępkowska - Bigiej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba odbywająca karę pozbawienia wolności, niezatrudniona i posiadająca na utrzymaniu konkubinę oraz troje małoletnich dzieci, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Osoba fizyczna odbywająca karę pozbawienia wolności, niezatrudniona i posiadająca na utrzymaniu rodzinę, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący P. T., odbywający karę pozbawienia wolności i niezatrudniony, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję o wymeldowaniu. Wskazał, że na jego utrzymaniu są konkubina i troje małoletnich dzieci, a jego konkubina zarabia około 1200 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że nie posiada majątku.Rozstrzygnięcie
Zwolniono P. T. od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: zwolnić P. T. od kosztów sądowych.
W toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania, skarżący P. T. zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności, nie jest zatrudniony i z tego powodu nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku o dochodach wnioskodawca wskazał – jako osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym – konkubinę oraz troje małoletnich dzieci. Oświadczył, że zarówno on, jak i jego konkubina nie posiadają jakiegokolwiek majątku. Konkubina skarżącego uzyskuje dochód w wysokości ok. 1200 zł z tytułu umowy o pracę.
Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Biorąc pod uwagę stan faktyczny opisany we wniosku należało przyjąć, że uiszczenie kosztów sądowych mogłoby narazić skarżącego na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło