IV SA/Wa 619/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka- Muszyńska sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.) sędzia WSA Łukasz Krzycki Protokolant Julia Dobrzańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2004r. sprawy ze skargi P. Spółka Akcyjna na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2004r . Nr [...] w przedmiocie opłat za korzystanie ze środowiska - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w wyniku rozpatrzenia odwołania P. SA, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2004 r. odmawiającą odstąpienia od naliczenia odsetek od niewniesionych opłat za korzystanie ze środowiska w zakresie odprowadzania wód opadowych za 2002 i 2003 rok i umorzenia opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska z tytułu odprowadzania wód opadowych do Potoku S. bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego za lata 2002 i 2003. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 318 ust.1 ustawy z dn. 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) wniosek o odroczenie terminu płatności opłaty albo kary powinien zostać złożony do właściwego organu przed upływem terminu, w którym powinny być one uiszczone. Podmiot korzystający ze środowiska bez uzyskania wymaganego pozwolenia lub innej decyzji ma obowiązek wynikający z art. 276 ust 1 ww. ustawy, ponosić opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska i to niezależnie od woli organu. Procedura odraczania i umarzania należności z tego tytułu została wyraźnie określona przepisami ustawy z 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. Umorzenie opłaty może nastąpić tylko w przypadku określonym w art. 319 ust. 3a ww. ustawy, tj. jeżeli odroczeniu podlegały opłaty w związku z wprowadzeniem ścieków do wód lub do ziemi bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi, w razie terminowego wykonania przedsięwzięcia służącego do realizacji zadań własnych gminy w zakresie kanalizacji i oczyszczania ścieków komunalnych. Organ odwoławczy stwierdził, że strona nie spełnia przesłanek ustawowych wynikających z w/wskazanego przepisu i z tych względów nie było możliwe uwzględnienie odwołania. Na powyższą decyzję skargę złożyło P. S.A. wyjaśniając, że dotychczas nie występowało o uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzenie ścieków deszczowych do Potoku S., gdyż wprowadziła go w błąd wydana decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2001 r. umarzająca postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia P., a uznająca jako właściciela urządzeń kanalizacyjnych zlokalizowanych w C. przy ul. [...] w W. P. S.A. Skarżąca podnosi, że po otrzymaniu zarządzenia pokontrolnego z dnia [...] grudnia 2003 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. podjęła starania o uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego, jednak uczyniła to dopiero w dniu [...] czerwca 2004 r. Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. jako właściciel Potoku S. wydał warunki odprowadzenia ścieków deszczowych do ww. potoku z terenu Zakładu Prefabrykacji należącej do P. S.A. Ponadto skarżąca podnosi, że do dnia kontroli przeprowadzonej przez [...] Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska nie była powiadomiona o konieczności uiszczenia opłat, które zostały uiszczone natychmiast po przeprowadzeniu kontroli. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji i wskazując, że skarga nie zawiera nowych elementów dotyczących istoty sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. W sprawie niniejszej bezspornym jest fakt, że P. S.A. w latach 2002 - 2003 korzystało ze środowiska w zakresie odprowadzania wód opadowych do Kanału W. zwanego Potokiem S. z Zakładu Prefabrykacji zlokalizowanego przy ul. [...] w W. i nie uiszczała z tego tytułu opłat wymaganych przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm). Należy zauważyć, że przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska zawierają regulacje, które na podmiot korzystający ze środowiska nakładają obowiązek ponoszenia wymaganych opłat (art. 275). Rodzaje wymaganych opłat za korzystanie ze środowiska ustawodawca określił w art. 273 ust. 1 ww. ustawy, wśród których wymieniona została opłata za wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi. Z kolei pojęcie "ścieków" w rozumieniu przepisów ustawy zostało wyjaśnione w art. 3 pkt 38. W myśl wskazanego przepisu, przez ścieki rozumie się wprowadzanie do wód lub do ziemi m.in. - wód zużytych na cele bytowe lub gospodarcze (lit. a), - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w systemy kanalizacyjne, pochodzących z powierzchni zanieczyszczonych, w tym z centrów miast, terenów przemysłowych i składowych, baz transportowych oraz dróg i parkingów o trwałej nawierzchni (lit. c.). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja dotyczy opłat z tytułu odprowadzania wód opadowych do Potoku S., a zatem ten zakres korzystania ze środowiska objęty jest opłatami wymienionymi w art. 273 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do treści art. 277 ust. 1 ww. ustawy prawo ochrony środowiska, opłaty za korzystanie ze środowiska, podmiot korzystający ze środowiska wnosi na rachunek urzędu marszałkowskiego właściwego dla miejsca korzystania ze środowiska. Przepis art. 284 ust. 1 tej ustawy nakłada na podmiot korzystający ze środowiska obowiązek ustalenia we własnym zakresie wysokości należnej opłaty, którą zgodnie z art. 285 ust. 2 ustawy wnosi się do końca miesiąca następującego po upływie każdego kwartału. Ponadto o przepis art. 286 ust. 1 tej ustawy obliguje taki podmiot do przedłożenia marszałkowi województwa w terminie wniesienia opłaty wykazu zawierającego informacje i dane wykorzystane do ustalenia wysokości opłat. W świetle przytoczonej regulacji prawnej dot. ustalania i wnoszenia opłat przez podmioty korzystające ze środowiska - zarzut, że skarżąca nie została powiadomiona o konieczności uiszczenia opłat nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).