IV SA/Wa 620/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.) Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska Asesor WSA Anna Szymańska Protokolant Danuta Gorzelak - Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2005 r. sprawy ze skargi "P" S.A. w W. na uchwałę Rady Miejskiej w H. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę - IV SA/Wa 620/04 Uzasadnienie Rada Miejska w H. uchwałą z [...] maja 2004r. odrzuciła zarzut zgłoszony przez firmę "P." S.A. w W. wniesiony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości N. - część I w części dotyczącej: -drogi we wschodniej części nieruchomości o szerokości 10 metrów oznaczonej symbolem [...], - projektowanej drogi o symbolu [...] przebiegającej wzdłuż rowu melioracyjnego, - zabudowy mieszkaniowo - usługowej w części wschodniej nieruchomości. W uzasadnieniu Rada wskazała, że droga we wschodniej części nieruchomości nr [...] stanowi jedyny możliwy dostęp do istniejącego osiedla domków jednorodzinnych. Droga wzdłuż rowu melioracyjnego stanowi część układu komunikacyjnego przyjętego już w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy H. z 1994r. Szerokość dróg została opracowana na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie /Dz.U. nr 43 poz.430/. Rada Miejska nie wyraziła zgody na zmianę przeznaczenia terenów o funkcji usługowo-mieszkaniowej na funkcję zabudowy komercyjnej, aby zachować na tym obszarze gminy względną równowagę w sposobie zagospodarowania. Przyjęty układ przestrzenny jak i rozwiązania komunikacyjne są zgodne z przyjętymi przez Radę Gminy H. kierunkami zagospodarowania przestrzennego zawartymi w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy H. z 23 grudnia 1999r. W skardze na uchwałę z [...] maja 2004 r. "P." S.A. w W. podniósł, iż droga w części wschodniej nieruchomości jest obecnie drogą prywatną o szerokości 6 metrów. Rada nie podała uzasadnienia poszerzenia tej drogi do szerokości 10 metrów. Poszerzenie tej drogi spowoduje konieczność wyburzenia dwóch budynków magazynowych, przesunięcia ogrodzenia, oświetlenia i sieci energetycznej. Co do drogi wzdłuż rowu melioracyjnego skarżący podniósł, że w chwili nabycia nieruchomości w 1991r. nie było żadnej informacji o planowanej drodze wzdłuż rowu. Na skutek powstania tej drogi skarżący nie będzie mógł racjonalnie korzystać z dużej części swej nieruchomości odciętej przez drogę. Odnośnie odmowy przeznaczenia części nieruchomości pod zabudowę komercyjną strona skarżąca wyjaśniła, że od 1992r. część tej nieruchomości chciała przeznaczyć pod budowę osiedla domków jednorodzinnych, ale ograniczone zainteresowanie zakupem spowodowało upadek tej koncepcji. Z tego powodu strona skarżąca chciała ten teren przeznaczyć pod budowę komercyjną. Takie przeznaczenie terenu spowoduje spadek atrakcyjności terenu a nieuzasadnione rozdrobnienie nieruchomości spowoduje istotne ograniczenie w dysponowaniu całą nieruchomością. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w H. wniosła o oddalenie skargi wskazując, iż zarówno perspektywiczny plan gminy H. uchwalony [...] listopada 1994r. jak i Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy H. z [...] grudnia 1999r. przewidywały układ i rozwiązania komunikacyjne w układzie zaprojektowanym przez projekt planu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego N. część I. Wykonawca planu oraz Gmina nie mogli inaczej zaprojektować drogi dojazdowej w części wschodniej nieruchomości oznaczonej symbolem [...] o szerokości 10 metrów, ani wyeliminować projektowanej drogi o symbolu [...] przebiegającej wzdłuż rowu melioracyjnego. Szerokość tych dróg wynika z rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zapisy o przeznaczeniu terenu pod budownictwo mieszkaniowo-usługowe są utrzymaniem istniejącego przeznaczenia terenu ustalonego w planie perspektywicznym gminy H. i zostały wprowadzone na wniosek strony skarżącej. Wniosku o przeznaczenie tego terenu pod budownictwo komercyjne na etapie przygotowania projektu planu strona skarżąca nie składała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Stosownie do treści art. 85 ust.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003r. /Dz.U. nr 80 poz.717/ do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia planu do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed wejściem w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Jak wynika z akt sprawy oba te warunki zostały spełnione a zatem zasadnie zastosowano do dalszych prac planistycznych ustawę o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994r. Zgodnie z art.2 ust.1 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jedn. Dz.U. nr 15 z 1999r. poz.139 ze zm./ ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu dokonywane jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z zachowaniem warunków określonych w ustawach. Te uprawnienia zwane władztwem planistycznym należą do zadań własnych gminy, co wyraźnie wynika z art.4 ust.1 w/w ustawy. Szczegółowo te kompetencje gminy zostały określone w art.10 tej ustawy. Zgodnie z art.10 ust.1 pkt.1 i 2 w miejscowym planie ustala się przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach a także linie rozgraniczające ulice, place oraz drogi publiczne wraz z urządzeniami pomocniczymi. Bezsporne jest, że przeznaczenie części działki strony skarżącej pod drogi publiczne stanowi ograniczenie prawa własności ale nie narusza istoty tego prawa zważywszy, że droga stanowiąca jedyny dojazd do osiedla domków jednorodzinnych już istnieje a projekt planu jedynie poszerza ją o 4 metry a więc do minimalnej szerokości drogi gminnej określonej w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie /Dz.U.nr 43 poz.430/. Przyjęta w tych przepisach szerokość dróg publicznych wynika z konieczności zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym a także umożliwienia umieszczenia w liniach rozgraniczających tych dróg wszelkich mediów, co ułatwia do nich dostęp w przypadku awarii lub konserwacji. Nadto jak wynika z dołączonych do akt sprawy obie drogi były już w planach z 1994r. i z 1997. Powierzchnia działek strony skarżącej liczy ponad 16 ha a zatem wydzielenie terenu pod dwie drogi nie narusza istoty prawa własności do tej nieruchomości. Również podnoszony zarzut o podziale nieruchomości przez drogę wzdłuż rowu melioracyjnego, który istotnie ograniczy dysponowanie nieruchomością jest nietrafny zważywszy na obszar tej nieruchomości. W wyniku tego podziału powstanie działka o pow. około 2,5 ha , która jest przeznaczona pod zabudowę usługowo-mieszkaniową. Również nietrafny jest zarzut skargi w części dotyczącej odmowy zmiany przeznaczenia działki nr ew [...] wyłącznie na cele usługowe. Zasadnie podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, że należało zachować względną równowagę w sposobie zagospodarowania na tym obszarze gminy. Jak wynika z dołączonej do akt sprawy rysunku planu dla nieruchomości należących do strony skarżącej o pow. ponad 16 ha blisko połowa przeznaczona jest wyłącznie pod usługi komercyjne a pozostała część pod zabudowę usługową z budynkiem mieszkalnym dla właściciela. W Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy H. wskazano, że gmina stanowi zaplecze mieszkaniowe strefy centralnej aglomeracji i jej perspektywy rozwojowe wiążą się z utrzymaniem jej obecnego charakteru obszaru mieszkaniowego, ale z rosnącym udziałem zatrudnienia w usługach. Preferowane kierunki rozwoju gminy to mieszkalnictwo i usługi. W ustaleniach Studium dla poszczególnych jednostek dla K. jako funkcję podstawową wskazano funkcję usługową, zaś jako uzupełniającą - funkcję mieszkaniową. Załącznik graficzny do projektu planu potwierdza te preferencje. Również w tym punkcie znajduje się zapis o zapewnieniu przebiegu drogi obwodowej wzdłuż trasy nr [...] czyli drogi wzdłuż rowu melioracyjnego. W świetle tych okoliczności Sąd uznał, iż zaskarżona uchwała nie narusza prawa, które dawałoby podstawę do stwierdzenia jej nieważności. Wobec tego na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.nr 153 poz.1270/ skargę oddalił.