IV SA/Wa 621/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 621/12 oddalającego skargę S. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej "WSA") wyrokiem z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 621/12 oddalił skargę S. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...]. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 maja 2013 r. Skargę kasacyjną od wyroku z dnia 13 lutego 2013 r. wniósł pełnomocnik S. N., radca prawny H. M., w dniu 21 czerwca 2013 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej "NSA"). Skarga kasacyjna wpłynęła do NSA w dniu 24 czerwca 2013 r. Następnie NSA przekazał skargę do WSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargą kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wskazuje art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W pierwszej kolejności WSA stwierdza, że skoro odpis wyroku z dnia 13 lutego 2013 r. został doręczony S. N. w dniu 22 maja 2013 r., to termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 21 czerwca 2013 r. Pełnomocnik skarżącego kasacyjnie trafnie więc ustalił dzień, do którego należało nadać pismo w urzędzie pocztowym. Jednakże, pełnomocnik skarżącego błędnie określił sąd, do którego należało nadać skargę kasacyjną. Została ona bowiem wniesiona nie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, a bezpośrednio do NSA – i to mimo, że w treści skargi kasacyjnej zaznaczono, że skierowana jest do NSA za pośrednictwem WSA. Następnie NSA przekazał skargę kasacyjną do WSA. Gdyby skarga kasacyjna wpłynęła do NSA w takim momencie, że możliwe byłoby nadanie jej przez NSA z zachowaniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie byłoby dopuszczalne wydanie przez WSA postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jednakże, w związku z tym, że do NSA skarga kasacyjna wpłynęła w dniu 24 czerwca 2013 r., a więc już po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, nie było możliwe przekazanie jej przez NSA do WSA w terminie. W świetle powyższego skargę kasacyjną należy uznać za wniesioną po terminie. Na marginesie WSA zauważa, że w związku z jasnym brzmieniem art. 177 § 1 p.p.s.a. ustalenie sądu, do którego należy wnieść skargę kasacyjną, osobom dysponującym wiedzą prawniczą nie powinno nastręczać większych trudności. Zaś zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65, z późn. zm) radca prawny wykonuje zawód ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej oraz zasad etyki radcy prawnego. W związku z powyższym WSA orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 178 p.p.s.a.