IV SA/Wa 625/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego O. P. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W piśmie z dnia 16 stycznia 2017 r. O. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu. Składając skargę profesjonalny pełnomocnik nie dołączył do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie w imieniu skarżącego. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 7 marca 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu strony skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, przy piśmie z dnia 21 marca 2017 r. pełnomocnik nadesłał niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa z dnia 10 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. Z treści art. 37 § 1 powołanej ustawy należy wywodzić, że pełnomocnictwo jest ważne tylko jeśli zawiera własnoręczny podpis mocodawcy lub stanowi wierzytelny odpis. Pełnomocnictwo powinno zostać złożone w oryginale lub w odpisie poświadczonym za zgodność z oryginałem. Poświadczenie zgodności dokumentu z oryginałem powinno zaś zawierać przede wszystkim podpis pełnomocnika, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia. Tylko dokument spełniający powyższe wymagania wniesiony w terminie i zawierający podpis pełnomocnika mógł zostać uznany za uzupełnienie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość wezwaniu, ponieważ w zakreślonym przez Sąd terminie nadesłał jedynie niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa. Pełnomocnik nie poświadczył, bowiem nadesłanej przy piśmie z dnia 21 marca 2017 r. kopii dokumentu pełnomocnictwa. Tym samym nie wykonał wezwania Sądu. Brak pełnomocnictwa albo złożenie go w kserokopii niepoświadczonej za zgodność z oryginałem, albo w odpisie nieprawidłowo uwierzytelnionym jest brakiem formalnym pisma i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.