IV SA/Wa 626/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1). zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 26 sierpnia 2008 r. postanowienia odrzucającego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanowienie adwokata. W nadesłanym formularzu PPF wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz dwoma synami. Skarżąca jest właścicielką domu o pow. 73 m2, mieszkania o pow. 72 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 1,60 ha. Z rubryki 10 formularza, dotyczącej dochodów, skarżąca wymieniła swoje świadczenie rentowe w wysokości 569 zł, dochód z wynajmu mieszkania wynosi 1200 zł oraz wynagrodzenie męża z umowy o pracę w wysokości 1400 zł. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazała, że jest osobą schorowaną, na dowód czego dołączyła decyzję lekarza orzecznika ZUS potwierdzającą, że została uznana za osobę niezdolną do samodzielnej egzystencji do dnia 31 lipca 2010r. Wobec niepełnych informacji o dochodach oraz wydatkach rodziny skarżącej, pismem Sądu z dnia 4 listopada 2008 r. wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Skarżąca został wezwana również do wyjaśnienia, czy syn K.B., pozostaje z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca nadesłała szczegółowe zestawienie wydatków jej rodziny z którego wynika, że na utrzymanie mieszkania, opłaty za media, leki oraz koszty wizyt lekarskich rodzina skarżącej ponosi miesięcznie wydatki w wysokości 2 211,89 zł. Precyzując natomiast oświadczenie w zakresie uzyskiwanych dochodów skarżąca wskazała, iż łączny dochód rodziny wynosi 3 855,90, co po odliczeniu comiesięcznych kosztów utrzymania daje kwotę 548 zł na 1 osobę w gospodarstwie domowym. Skarżąca poinformowała ponadto, iż K. B. prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe, natomiast ona i mąż pomagają mu w codziennych pracach domowych oraz w prowadzeniu działalności gospodarczej. Z oświadczenia natomiast męża skarżącej złożonego w dniu 14 listopada 2008 r. wynika, iż nie posiada on konta bankowego, a jedyne oszczędności w kwocie 7 900 zł jakie zgromadził, ulokował w jednostkach funduszu inwestycyjnego. Jak wynika z nadesłanego wyciągu z konta, saldo na rachunku skarżącej na dzień 3 listopada 2008 r. wskazywało kwotę 277,64 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1. Zdaniem Sądu trudna sytuacja materialna skarżącej (niskie dochody, stałe wydatki na leczenie oraz utrzymanie) daje podstawę przypuszczać, iż poniesienie przez nią kosztów związanych z opłaceniem kosztów dalszego postępowania oraz ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, narazi ją na uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego, zatem istnieją przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dodatkowo należy wskazać, iż ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. B. Od postanowienia tego przysługuje skarżącej skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokackim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą konstytucyjnego prawa do sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.