IV SA/Wa 627/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Oddział w [...] na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia należności i opłat rocznych za trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego postanawia: zasądzić od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz skarżącej G. Oddział w [...] kwotę 9.786,- (dziewięć tysięcy siedemset osiemdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 627/14 zasądził od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz skarżącej G. Oddział w [...] kwotę 2.826 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na sumę której składała się kwota uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 2. 586 zł oraz tytułem zastępstwa procesowego kwota 240 zł. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł profesjonalny pełnomocnik skarżącej będący radcą prawnym, zarzucając naruszenie § 6 ust. 7 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu poprzez niezastosowanie wskazanych przepisów. Zdaniem pełnomocnika Sąd winien zasądzić od organu kwotę 9.786 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, z uwagi na fakt, że przedmiotem sprawy były należności i opłaty za trwałe wyłączenie gruntów z produkcji leśnej oraz odszkodowanie z tytułu przedwczesnego wyrębu drzewostanu, a więc są to bez wątpienia należności pieniężne, zatem należało zastosować § 6 pkt 7 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego rozporządzenia i zasądzić kwotę 7.200 zł tytułem zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając powyższe zażalenie, uznał zasadność argumentacji w nim podniesionej i postanowieniem z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II OZ 788/14 uchylił zaskarżone postanowienie, przyznając słuszność zarzutom zażalenia i stwierdzając w uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia, że Sąd pierwszej instancji jest zobligowany uwzględnić okoliczność, że wysokość wynagrodzenia przysługującego reprezentującemu stronę skarżącą pełnomocnikowi, powinna zostać ustalona na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, zgodnie z którym w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna należy stosować stawkę obliczoną na podstawie § 6 wymienionego rozporządzenia. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego zważył, co następuje. Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że sąd może orzec o zwrocie kosztów postępowania tylko na rzecz skarżącego i tylko w przypadku, gdy skarga okaże się zasadna. Natomiast w świetle przepisu art. 205 § 2 tej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 16 maja 2014 r. uwzględnił skargę. Powoduje to, że na mocy art. 200 powołanej ustawy skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Skarżącemu należy się zatem zwrot faktycznie poniesionych i udokumentowanych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie – z uwzględnieniem pkt 2. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2093/12, w którym Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości na podstawie art. 207 powołanej ustawy , mając na względzie szczególne okoliczności sprawy – w wysokości 9.786 zł. Na sumę zasądzonych w sentencji postanowienia kosztów postępowania w tym zakresie w niniejszej sprawie – w rozumieniu art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy – składają się: kwota 2.586,-zł uiszczona przez skarżącego w dniu 3 lutego 2012 r. tytułem wpisu sądowego od skargi, której przedmiotem była należność pieniężna w łącznej kwocie 258.597,21 zł (tj. należność za trwałe wyłączenie z produkcji gruntów, którą organ ustalił na kwotę 162.064,88 zł, opłaty roczne za lata 2007-2011 w łącznej kwocie 89.416,39 zł oraz jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanu w wysokości 7.115,94 zł) oraz tytułem zastępstwa procesowego kwota 7.200 zł wynikająca z § 6 pkt 7 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Z powyższych względów, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.