IV SA/Wa 632/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Ekologicznego S. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia Ekologicznego S. z siedzibą w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. oraz Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2010 r. ustalające dla spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. środowiskowe uwarunkowania dla budowy garaży dla nie mniej niż [...] samochodów osobowych realizowanej w ramach budowy zabudowy wielorodzinnej na działkach nr ew. [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że postępowanie w zakresie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody normuje ustawa z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Z 2008, Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Elementy, jakie powinna zawierać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody wskazuje art. 82 ust. 1 ustawy. Zdaniem Kolegium zaskarżona decyzja zawiera elementy wymagane przez przepis art. 82 powyższej ustawy. Nadto postępowanie prowadzone przez organ pierwszej instancji zostało przeprowadzone zarówno zgodnie z zasadami określonymi w przepisach ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jak i kodeksu postępowania administracyjnego. Sporządzony został raport o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia, uzyskane zostały wymagane prawem postanowienia, organ zapewnił w postępowaniu udział podmiotom uznanym za strony oraz społeczeństwu. Zaskarżona decyzja zawiera stosowne uzasadnienie wrazz odniesieniem się do uwag zgłaszanych w trakcie postępowania. Przedłożony przez inwestora raport o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmuje między innymi analizę oddziaływania inwestycji na krajobraz i przyrodę ożywioną. Ponadto w dniu [...] czerwca 2010 roku inwestor przedłożył [...]. Szczegółowa analiza przyrodnicza pod kątem identyfikacji gatunków znajdujących się na terenie [...] w W." opracowaną przez zespół pod kierunkiem mgr inż. Z. C. Z analizy dokumentów wynika, że na terenie objętym wnioskiem rozpoznano łącznie 79 gatunków roślin zielonych należących do runa leśnego. Na terenie nie stwierdzono występowania żadnych gatunków będących pod ochroną lub figurujących w polskiej Księdze Roślin. Ponadto w celu oceny stanu drzew inwestor w trakcie prowadzonego postępowania zlecił wykonanie "Analizy stanu zachowania drzew", w której dokonano waloryzacji poszczególnych drzew zlokalizowanych na terenie [...], wskazując drzewa w najgorszej kondycji, martwe oraz mogące stwarzać zagrożenie dla otoczenia, dodatkowo wskazano drzewa, które należałoby usunąć ze względów pielęgnacyjno -sanitarnych. Ponadto, z raportu wynika, że teren planowanej inwestycji nie jest zlokalizowany na obszarze Natura 2000 [...] ustalonym ze względu na tzw. dyrektywę ptasią oraz znajduje się poza obszarem ochrony [...], a także poza Obszarem Chronionego Krajobrazu. Planowana inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na wyżej wymienione tereny. Jak wskazał również organ pierwszej instancji ze względu na konieczność ograniczenia wpływu przedsięwzięcia na awifaunę w zaskarżonej decyzji nałożono na inwestora warunki określone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 roku, dotyczące prowadzenia prac związanych z realizacją przedsięwzięcia poza okresem lęgowym ptaków oraz zamontowaniem określonej ilości i rodzaju budek lęgowych dla ptaków. Na terenie [...] nie stwierdzono występowania nietoperzy (gatunek chroniony). Pozostała fauna kręgowa (wiewiórki, jeże, ewentualnie borsuki i lisy) w okresie realizacji inwestycji będzie migrować na tereny sąsiednie tj. teren [...] i teren [...]. W dokumencie "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W." z 2006 roku, zawarta jest polityka przestrzenna odnosząca się do terenów dawnej [...] W., w tym również do [...]. Powołane studium zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) zostało opracowane w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 5 wyżej wymienionej ustawy studium nie jest aktem prawa miejscowego. Dla terenu objętego wnioskiem [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał również, że teren [...] został wpisany do rejestru zabytków wraz ze strefą ochronną o szerokości [...] m od linii [...]. W związku z planowaną inwestycją inwestor występował do Biura Konserwatora Zabytków o wydanie zaleceń konserwatorskich, w związku z koniecznością przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, w tym zagospodarowania istniejącej [...], na ogólnodostępne tereny sportu i rekreacji, wypoczynku i zieleni miejskiej, rewaloryzacji istniejących koszar na handel i usługi. Inwestor zgodnie z zaleceniami konserwatorskimi przeprowadził analizę wpływu budowy zespołu budynków na warunki eksploatacji [...] i zgodnie z tą analizą zaplanował kształt nowej zabudowy przewidzianej na terenach położonych na północ od [...], nie wpisanych do rejestru zabytków. Inwestor zaprojektował planowaną zabudowę w taki sposób, aby funkcjonalnie i kompozycyjnie związana była z [...]. W przypadku konieczności usunięcia drzew lub krzewów na terenie [...] objętym ochroną konserwatorską, decyzje w tej sprawie wydaje organ ochrony zabytków, w tym przypadku [...] Konserwator Zabytków, zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, póz. 880 ze zm.). Zgodnie z przedstawioną koncepcją i raportem, który zawiera ekspozycję [...] w powiązaniu z nowoprojektowaną zabudową, południowa cześć działki inwestycyjnej jest objęta ochroną konserwatorską [...] Konserwatora Zabytków. Ochroną objęte są tereny [...] z pozostałościami architektury obronnej, do których należy głęboka na około [...] okalająca tę część działkiod południa, wschodu i zachodu oraz zabudowa kubaturowa w postaci [...]. Planowana zabudowa mieszkaniowa zostanie zlokalizowana w północnej części działki inwestycyjnej, nieobjętej ochroną konserwatorską. Teren inwestycji mieszkaniowej zgodnie z zapisami wyżej wymienionego Studium położony jestw strefie miejskiej przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną. Powyższe wyjaśnienia w pełni uzasadniają, w ocenie Kolegium, uznanie zarzutów odwołań dotyczących naruszenia przepisów Studium oraz braku ochrony zabytków, za niezasadne. Wskazać bowiem również należy, że w myśl art. 82 ust 1 pkt 1 lit. b) w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ określa warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Zaskarżona decyzja zawiera unormowania w tym zakresie, a ich konkretyzacja nastąpi dopiero na późniejszych etapach inwestycyjnych. Odnośnie do zarzutów dotyczących analizy oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na powietrze atmosferyczne, zdaniem Kolegium, wskazać należy, że analiza taka została wykonana w raporcie. W analizie wykonano obliczenia emisji i rozprzestrzeniania się substancji z emitorów zlokalizowanych na terenie inwestycji w fazie jej realizacji oraz eksploatacji. Obliczenia wykazały, że realizacja przedmiotowej inwestycji zgodnie z przyjętymi założeniami, nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych stężeń średniorocznych poza granicami planowanych obiektów, również w czasie ich eksploatacji. Nadto przewidziano realizację wzdłuż ul. [...] pasa zieleni izolacyjnej. W odniesieniu do argumentu dotyczącego zagrożenia zalania terenu planowanej inwestycji, organ instancji wskazał, że ze względu na swoje położenie i ukształtowanie terenu, wystąpienie deszczu nawalnego bądź [...] nie spowoduje takiego zagrożenia. Inwestycja nie wymaga zabezpieczenia przeciwpowodziowego. Nadto organ wskazał, że przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, nie nakładają obowiązku zawarcia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody informacji w zakresie zabezpieczenie przeciwpowodziowego. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. Stowarzyszenie podniosło, że treść art. 66 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia3 października 2008 roku wskazuje, że ustawodawca nie przewidział na terenie objętym ochroną konserwatorską możliwości realizacji nowego obiektu z zastosowaniem współczesnych materiałów budowlanych, a także adaptacji istniejącego budynku [...] na cele handlowe. Zdaniem Stowarzyszenia w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko brak jest przedstawienia oddziaływania planowanej inwestycji na krajobraz kulturowy, który w przypadku realizacji przedsięwzięcia faktycznie przestanie istnieć. Skarżące Stowarzyszenie wskazało także na konieczność wskazania w decyzji wymogów wynikających z art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku. Stowarzyszenie podniosło również zarzut, że organy administracji nie wzięły pod uwagę zapisów zawartych w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. uchwalonego w 2006 roku oraz zapisów zawartych w Programie opieki nad zabytkami Miasta W. na lata 2010 – 2014. Zdaniem skarżącego Stowarzyszenia organ odwoławczy nie odniósł się do kwestii przeprowadzenia rzetelnej analizy usytuowania planowanego przedsięwzięcia w związku z ponadnormatywnym skażeniem powietrza z przebiegającej w najbliższym sąsiedztwie [...]. Nie został też zdaniem Stowarzyszenia przeanalizowany problem wód opadowych pod kątem możliwości zalania obszaru inwestycji deszczem nawalnym jak również problem zabezpieczenia przeciwpowodziowego osiedla w związku z bliskością [...] oraz z tym, że teren inwestycji jest obniżony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 października 2011 r., sygn.akt IV SA/Wa 1067/11 oddalił skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. W uzasadnieniu wyroku za niezasadny uznał zarzut skarżącego Stowarzyszenia, że z treści art. 66 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) wynika, że ustawodawca nie przewidział na terenie objętym ochroną konserwatorską realizacji nowego obiektu z zastosowaniem współczesnych materiałów budowlanych oraz adaptacji istniejącego budynku [...] na cele budowlane. Z art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 października 2008 roku wynika, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis istniejących w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Z art. 66 ust. 1 pkt 7 tejże ustawy wynika natomiast, że raport powinien zawierać też uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, w szczególności na: a) ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze, b) powierzchnię ziemi, z uwzględnieniem ruchów masowych ziemi, klimat i krajobraz, c) dobra materialne, d) zabytki i krajobraz kulturowy, objęte istniejącą dokumentacją, w szczególności rejestrem lub ewidencją zabytków, e) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-d. Wykładnia literalna przytoczonych wyżej przepisów, jak również wykładnia systemowa i celowościowa nie dają podstaw do formułowania poglądu, że ustawodawca nie przewidział na terenie objętym ochroną konserwatorską realizacji nowego obiektu z zastosowaniem współczesnych materiałów budowlanych oraz adaptacji istniejącego budynku [...] na cele budowlane. Zdaniem Sądu raport oddziaływania na środowisko zawiera tego rodzaju analizę na stronach nr 87 – 90 i stronie nr 91. Okoliczność, iż skarżące Stowarzyszenie prezentuje inną koncepcję zagospodarowania terenu, którego dotyczy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie podważa prawidłowości analizy tych kwestii zawartej w raporcie. Z art. 82 ust.1 pkt b ustawy z dnia 3 października 2008 roku wynika, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ określa m.in. warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Warunki takie zostały przez organ pierwszej instancji w decyzji określone w punkcie 2 decyzji. Odnośnie podniesionego w skardze zarzutu, iż organ odwoławczy nie dokonał analizy zapisów obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Sąd stwierdził, że jest on bezzasadny. Organ odwoławczy nie tylko, że nie musiał dokonywać tego rodzaju analizy, lecz dokonywać jej nie mógł. Wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia organ administracji ma obowiązek kierować się kryteriami wynikającymi z przepisów prawa. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania nie jest aktem powszechnie obowiązującego prawa. Nie jest to nawet, jak wynika z treści art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) akt prawa miejscowego. Żaden przepis prawa regulujący kwestię wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie nakazuje organowi administracji brać pod uwagę przy wydawaniu tej decyzji zapisów zawartych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania. Domaganie się przez skarżące Stowarzyszenie, by organ administracji uwzględniał przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia zapisów zawartych w studium jest w istocie domaganiem się, by organy administracji kierowały się przy wydawaniu tego rodzaju decyzji wymogami pozaprawnymi. Podstawową zasadą działalności organów administracji wynikającą z art. 6 kpa jest działanie na podstawie przepisów prawa. Analogicznie Sąd odniósł się do zarzutu nie wzięcia przez organy administracji pod uwagę przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zapisów zawartych w Programie opieki nad zabytkami Miasta W. na lata 2010 – 2014. Program taki nie jest aktem powszechnie obowiązującego prawa. Żaden przepis prawa regulujący kwestię wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie nakazuje organowi administracji brać pod uwagę przy wdawaniu tej decyzji zapisów zawartych w tego rodzaju programie. Zarzut, iż nie została przeprowadzona rzetelna analiza usytuowania projektowanego przedsięwzięcia związku z ponadnormatywnym skażeniem powietrza z przebiegającej w najbliższym sąsiedztwie [...], zdaniem Sądu, jest w istocie zarzutem naruszenia art. 144 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 roku Nr 25, poz. 150 – tekst jednolity ze zm.). Z art. 144 ust. 1 tej ustawy wynika, że eksploatacja instalacji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska. Instalacją są m.in. budowle nie będące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami. Z materiału dowodowego wynika, że eksploatacja instalacji w postaci garażu nie będzie skutkowała przekroczenia standardów jakości środowiska. Nie może być podstawą odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia okoliczność, że inna instalacja powoduje przekroczenie standardów jakości środowiska. Taka sytuacja uzasadnia ewentualnie podjęcie czynności skutkujących tym, by instalacja powodująca przekroczenie standardów jakości środowiska była eksploatowana tak, by standardy te nie były przekraczane. Zarzut, iż nie został należycie przeanalizowany problem dotyczący wód opadowych pod kątem możliwości zalania inwestycji deszczem nawalnym, w ocenie Sądu, jest niezasadny. Twierdzenie, iż mogłoby dojść do zalania garażu mają charakter spekulacji nie popartych żadnymi dowodami. Nadto stwierdzić należy,że kwestia zabezpieczenia przeciwpowodziowego może być rozpatrywana dopiero na etapie wydawania pozwolenia na budowę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosło Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. Wyrokiem z dnia 15stycznia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt II OSK 495/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że zarówno w osnowie decyzji organu pierwszej instancji, jak i utrzymanej w mocy decyzji organu drugiej instancji określono w sposób niedookreślony jej zakres przedmiotowy. Organ pierwszej instancji jednoznacznie bowiem rozstrzygnął pkt 1 osnowy decyzji z dnia [...] lipca 2010 r., że ustala środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, którym jest budowa garaży dla "nie mniej niż [...] samochodów osobowych realizowanego w ramach budowy zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z handlem, usługami i częścią biurową, w tym zagospodarowaniu istniejącej [...] na ogólnodostępne tereny sportu i rekreacji, wypoczynku, zieleni miejskiej, rewaloryzacji istniejących [...] na handel i usługi, na działkach nr ew. [...] przy ul. [...] w W., którego inwestorem jest [...] Sp. z o.o. Charakterystyka całego przedsięwzięcia stanowi załącznik, będący integralną częścią niniejszej decyzji." Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza to, że w istocie w ramach oceny oddziaływania na środowisko nie ustalono jednoznacznie wielkości danego przedsięwzięcia co w praktyce uniemożliwia określenie "parametrów" oddziaływania danego przedsięwzięcia na środowisko, a jest oczywiście kluczową przesłanką konieczną w tym zakresie do prawidłowego rozstrzygnięcia tej sprawy przez właściwy organ. Od "wielkości" danego przedsięwzięcia, czyli czy będzie to przedsięwzięcie obejmujące np. [...] czy też [...] garaży zależy bowiem ocena przez właściwy organ nie tylko raportu dotyczącego oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko lecz i oczywiście nałożonych obowiązków, o których stanowi przepis art. 82 ustawy środowiskowej. Dlatego też bez prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w tej sprawie, tj. precyzyjnego określenia ewentualnego oddziaływania na środowisko danego przedsięwzięcia jednoznacznie ustalonego nie jest także możliwa właściwa ocena zastosowanych w tej sprawie przepisów prawa materialnego, jak i następnie dokonanej ich wykładni. Jest bowiem oczywiste, iż ocena oddziaływania na środowisko zawsze musi dotyczyć konkretnie oznaczonego przedsięwzięcia, zgodnie także z dyspozycją art. 62 cyt. ustawy środowiskowej, nie zaś przedsięwzięcia, którego skalę określono nieprecyzyjnie, podając tylko tak jak w tej sprawie jej minimalną wielkość czyli bez precyzyjnego określenia liczby projektowanych garaży. Pismem z dnia 6 maja 2013 r. pełnomocnik [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wskazał m.in., że powód dla którego Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2011 r. stanowi "ocenę stanu faktycznego", a nie "wykładnię prawa" w rozumieniu art. 190 ppsa i w tym zakresie ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być wiążąca wytyczną dla Sądu ponownie rozpoznającego sprawę decyzji środowiskowej przy ul. [...] w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z określenia "związany wykładnią prawa" należy wyprowadzić wniosek, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego co do stanu faktycznego sprawy, albowiem ocena ta nie jest wykładnią przepisów prawa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 268). W pozostałym zakresie ocena wyrażona przez NSA wiąże sąd rozpoznający sprawy ponownie. Możliwość odstąpienia od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa istnieje tylko wtedy gdy: a) stan faktyczny ustalony w wyniku ponownego rozpoznania sprawy uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny; b) po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zmieni się stan prawny (J. P. Tarno, dz. cyt. i powołane tam orzeczenie Sądu Najwyższego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odnosząc przedstawione wyżej rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy nie stwierdził zaistnienia przesłanek umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyżej przywołanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że dalsze rozważania na temat legalności zaskarżonego aktu muszą być prowadzone w oparciu o wytyczne Sądu wyższej instancji wbrew stanowisku wskazanemu w piśmie procesowym [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. W pkt I osnowy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2010 r. wskazano "ustalam środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie garaży dla nie mniej niż [...] samochodów osobowych realizowanego w ramach zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z handlem (...)". Takiej treści decyzja została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. w wyniku rozpoznania odwołania Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. oraz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. Z treści art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) wynika, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko właściwy organ określa m.in. rodzaj przedsięwzięcia. Natomiast stosownie do treści art. 62 ust. 1 powyższej ustawy w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia m.in. na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi. Mając na uwadze treść powyższych przepisów istotne jest precyzyjne określenie rodzaju planowanego przedsięwzięcia i ewentualnego oddziaływania na środowisko danego przedsięwzięcia. Od "wielkości" danego przedsięwzięcia, czyli czy będzie to przedsięwzięcie obejmujące np. [...] czy też [...] garaży zależy bowiem ocena przez właściwy organ nie tylko raportu dotyczącego oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko lecz i oczywiście nałożonych obowiązków. Rozpatrując ponownie odwołania Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. oraz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. oceni charakterystykę i rodzaj planowanego przedsięwzięcia i w tym kontekście dokonaną ocenę oddziaływania na środowisko. Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku.