IV SA/Wa 637/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. V. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. V. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowić dla M. V. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]. M. V. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 9 marca 2018 r. oraz z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że skarżący bezskutecznie ubiegał się o nadanie statusu uchodźcy. Obecnie wraz z żoną i trojgiem małoletnich dzieci przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Nie osiąga dochodu, nie ma oszczędności, ani wartościowych przedmiotów. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący bezskutecznie ubiegał się o udzielenie ochrony międzynarodowej. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a przebywając w zamkniętym ośrodku dla cudzoziemców, znajduje się na utrzymaniu państwa polskiego. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.