IV SA/Wa 638/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić dla Z. K. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Z. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 10 kwietnia 2016 r. oraz z orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] sierpnia 2015 r., którego kopia znajduje się na karcie nr 11 akt sądowych wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, a utrzymuje się z renty w wysokości 1.000,99 zł miesięcznie. Z. K. nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Mieszka w mieszkaniu należącym do brata. Koszty opłat za mieszkanie i mediów wynoszą w sumie około 700 zł. Skarżący ponosi także koszty leczenia i dojazdów do lekarzy. Ponieważ środki z renty nie pozwalają pokryć całości niezbędnych wydatków, zaciąga pożyczki u znajomych. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak mieszkanie, wyżywienie, czy ubranie, a także fakt, że ze względu na stan zdrowia, skarżący ponosi dodatkowe wydatki na leczenie, należy stwierdzić, że dochód ze świadczenia rentowego w wysokości nieco ponad 1.000 zł nie pozwala na wygospodarowanie dodatkowych środków z przeznaczeniem na inne cele niż konieczne utrzymanie. Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżący nie ma zasobów pieniężnych, ani majątku, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, należy stwierdzić, że nawet pozyskując dodatkowe środki z pożyczek zaciąganych u znajomych, nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.